Cherankrish | சேரன்கிருஷ்

நந்திதா

2011-12-01T12:15:00.001+05:30

குளிர், கூதல்..
தோலைத் தடவும் இதமான வெப்பம்
மங்கல் மெளுகுதிரிகள்

மனதைத்தின்றுவிட்டுப்போன
ஒரு முன்னிரவில்
என்மனைவிக்கு "நந்திதா"
என்று பெயரிட்டேன்.

பெண்உடலின் குழைவோ
நெடுநேரம் கண்களைப் பார்த்திருந்து
திடீரென வெடித்து வெளிப்பட்ட புன்னைகiயின் அழகோ
ஓன்றும் சொல்லவேண்டாம் என்றெனது வாய்மூடும்போது பட்ட
கையின் மென்ஸ்பரிசமோ
பெண்களுக்கே ஒரிய என்னமோ ஒன்று
உச்சமான
அவளுக்குள் வெளிந்தெரிந்த அந்தநேரம்
ஏனோ அந்தப்பெயர்
மனதில் வந்துவிட்டுப்போனது.

நந்திதா என்ற அழகி
கெஞ்ச நேரம் என் கைகளுக்குள்
ஒடுங்கியிருந்தாள்..

எனது மகளுக்கு வைத்துவிடு
இந்தப்பெயரை...
"எனதுபொக்கிஷங்களெல்லாம்
அவளுக்காகவே சேர்க்கிறேன்"

மார்பிலிருந்து
தலைநிமிர்த்தி என்னைப்பார்த்தபடி
சொன்னாள்.

Donation to Wikipedia

2011-11-29T12:31:00.001+05:30

J ust donated 5$ to wikipedia. I was very much tempted to make it as 10$, then decided to start with something small. I felt guilty each and every time when i use Wikipedia. Some people write articles to contribute some guys edit that some guys do donations. I've selected the final one.Next time i'll surely make this donation double.For this teeny tiny contribution Wikipedia thanked me by an nice touchy email.

"It is starting wt "Dear Cheran , You are Amazing".
Yes i am Sir , within my rights ,terms and conditions :)

Dear cheran,
You are amazing, thank you so much for donating to the Wikimedia Foundation!
This is how we pay our bills -- it's people like you, giving five dollars, twenty dollars, a hundred dollars. My favourite donation last year was five pounds from a little girl in England, who had persuaded her parents to let her donate her allowance. It's people like you, joining with that girl, who make it possible for Wikipedia to continue providing free, easy access to unbiased information, for everyone around the world. For everyone who helps pay for it, and for those who can't afford to help. Thank you so much.
I know it's easy to ignore our appeals, and I'm glad that you didn't. From me, and from the tens of thousands of volunteers who write Wikipedia: thank you for helping us make the world a better place. We will use your money carefully, and I thank you for your trust in us.
Thanks,

Sue Gardner
Wikimedia Foundation Executive Director

Like pro dancer

2011-11-18T15:58:00.001+05:30

உலகத்திலேயே சுத்தமானவன்

2011-11-06T13:43:00.000+05:30

கவனமின்றி காதுகளின் பின்
ஒதுங்கியிருந்த கூந்தல்
காற்றில் அலைபாய
ஏறித்தாளும் திரைச்சீலையின்
அசைவுகளுடன்
மெல்லியதாக சுவாசித்துக்கொண்டிருந்தவளின்
முகம்திருப்பி
அதோ..
'உலகத்திலேயே சுத்தமானவன்"
அவன்காட்டிய திசையில்
இளம்காலைச்சு+ரியன் கிழக்குக்கடற்கரையில்
மேலழும்பிக்கொண்டிருந்தான்.
ஐன்னல் பூக்களுக்குள்
ஊடுருவிய
வெப்பமற்ற கதிர்களில்
அவள் மார்புநுனிகளிலும்
இடுப்புச்சரிவுகளிலும்
இன்னும் காயாத முத்தத்தின் ஈரம்
மின்னிக்கொண்டிருந்தது.

Notes on the way of life

2011-08-17T00:06:00.003+05:30

will i buy a Mac book pro for my partner while im using a stupid packartbell even it is on 64 bit? Definitely no. I see always what i can get for me or what i can get to make me feel better :D .Today my partner bought a macbook for me. Yes there was a need, and we as a company paid for it, even though you have to have a good heart to do that. This mac thing may cost 250k in srilankan money. I felt so secured today coz im being surrounded by good hearted people which always pushing to shape myself :)

A Srilankan refugee and a million dollar company

2011-08-13T12:49:00.003+05:30

The Lebara Group was founded in 2001 by Rasiah Leon, Baskaran Kandiah and Ratheesan Yoganthan who shared a vision to transform the international calling market, making it easier for migrant communities to stay in touch with friends and family back home.

Its time to go,Its time to move on...

2011-06-16T17:51:00.006+05:30

Counting..

hundred lakhs

and

a house

maybe a good flat

near to city.

maybe some other family properties too.

Its time to go,Its time to move on...

little boy

who honest as Jesus

who kept a gift card

as treasure

who memorized the color of his girls cloths

who

waited long hours to just see his girl in morning

who

fought with others to stop them talking nonsence

who

doesn't even mastrabate

who

had a heart like white lillies

who

......

Just couldn't meet his eyes.

Its time to go,Its time to move on...

காதலை வீட்டில சொன்னா என்ன நடக்கும் ?

2011-05-22T13:24:00.000+05:30

Took it from Mayooran's FB wall. Interesting

Pablo Nerudo

2011-05-22T10:51:00.003+05:30

Accidentally found about Pablo Nerudo when i was watching "HOW I MET YOUR MOTHER". Highly inspired by his simple and powerful lines and the way they mingle with the human behaviors.

And finally when we come together

i want you to hold me

hold me all night

stroke my hair

tell me i'm a woman

and

show me you are a man

untill there was only love....

Did a googly and found some translations and a google ebook version .check it out http://books.google.com/books?id=5Ps5q4OlpSQC&printsec=frontcover#v=onepage&q&f=false

If I have curves, I'm fat !

2011-03-09T10:55:00.005+05:30

If I have curves, I'm fat !

If I wear makeup, I'm fake !

If I dress up, I'm a Show off !

If I say what I think, I'm a bitch.

If I say nothing, I have an 'Attitude problem',

If I cry sometimes, I'm a drama queen !

If I have guy friends, I'm Fast.

If I stand up for myself, I'm mouthy.

Its like you can't do anything nowadays without... being labeled. So what ? I give a Damn !!!

-Nicked from Sivahamy Silva's facebook wall.Shiva is a talented and tallest woman :D , and a friend of mine. Still i could remember her words 'language is not a barrier' , happened when i was murmuring and struggling wt my poor singalese knowledge on a event hosted by suntel at waters edge.

Aadukalam-Othakannala

2011-03-06T11:54:00.002+05:30

My little sis and myself started our today sunday with this song and laughing like crazy.Still i'm humming this tune. very soft.

http://www.youtube.com/watch?v=5tV9bea6ero

Italiano

2011-03-04T12:13:00.005+05:30

watched this movie nearly around six month before.This song is a thunder.it was sticking on my mind even after three days i watched this.Its all about fashion , music and dance.all about...

Thay want to dress like Italian gents and thy want to undress like Italian gents...

And they want to live in Italian movies...

Another creative song from the same movie

and some beautiful expressions from the girl who sung the first song

2011-02-28T18:33:00.009+05:30

youtube link http://www.youtube.com/watch?v=WpmILPAcRQo&feature=fvwrel

heard the remix version of this song here in colombo.This one is old classic version but sweet though... every time of my life du du du... like it or not we allow our heart melt sometime,become soft and sensitive. as i wrote, like it or not...

http://www.youtube.com/watch?v=WpmILPAcRQo&feature=fvwrel

haleluya!! found the HD remix version

Middle class

2011-01-06T10:27:00.002+05:30

வேர்வை

வேலைக்கரைச்சல்

கொதித்துக்கொண்டிருக்கும்

கொடுப்புப்பல்லு

"சை" என்று

நெற்றிவழித்து உதறும்போது

கைகொஞ்சம் நீண்டுவிட்டது

நாள் முழுதும்

வெளிவரத்துடித்து

மூளை முடக்கெல்லாம்

முட்டித்திரிந்த என்

ஹைகூ கவிதையின்

கடைசிவரியை

அச்சொட்டாய் கொட்டினான் ஆட்டோக்காரன்

நினைவுகள்

2011-01-06T09:25:00.005+05:30

இன்றுதானே கவனித்தேன்

உன்னை நினையாமல் வரைந்த பூக்ககள்

அழகாகவே வந்திருந்தன.

சிறுசிவப்பும் செவ்வந்திக்கரையுடனும்

தங்க

மகரந்தங்கள் கூட

அப்படியே அச்சாக,

இலை ஓரத்தில் சில

பனித்துளிகளைப்போட்டு விட்டால்ப்போதும்,

உன்னைப்போல்

ஒரு அழகி

தலையில்சூடும் அளவுக்கு

அவைமுழுமைபெற்றுவிடும்.

யார்கண்டது . . . .

இன்னுங்

கொஞ்சம் பொறுமையும்

உன் கண்மையின்

கருவண்ணமும் சேர்ந்திருந்தால்

இன்னும்

ஆழகாக மலர்ந்திருக்குமோ என்னவோ

காலம விடிய

2010-12-30T14:44:00.007+05:30

மெல்ல இலைவிலக்கி

உளவுபார்த்த -செவ்

ஒளிக்கீற்றில் உடல்காய்ந்த கணகணப்பில்

கன்னங்கரிய கூர்ச் சிறகுதறிப்

புல்லரித்த காக்கையின்

செழுநீர்ச்சிதறலில் சிலிர்த்த நாம்பன்

வால்மடக்கி

"அம்மா" என்றடங்கியது.

-cherankrish

Lonely Christmas day

2010-12-26T12:54:00.005+05:30

Yesterday i came from office at 5o'clock morning :). slept until 2 pm.

quickly went to laugfs superstore with stinky mouth and bought chicken breast and 250 gms of liver (yea !!).. some noodles packs and some drings.

No oil even a little leftover.

cooked the chicken with white whine , soya source and garlic.couldn't get help from praveen since i was hungry like hell.He makes excellent chicken curry with masalas.

Happy Christmas with television.

check out my Bond 007 hairstyle.

Thank you down stair ant and her beautiful smiling daughter for the roles. No one is in home. i ate all one by one.

Delhi visit - Manthan award ceremony 2

2010-12-26T12:28:00.006+05:30

I could meet some interesting personals in that ceremony, including three beautiful girls. Murali shanmugavelan is another interesting person who came from uk for this conference. (Read more about murali) He gave a introduction speech about the digital contents and the availability of them. I met another beautiful girl 'Peola' from hydrabad.She is a RJ, i think. She has very beautiful eyes and smile. She said , she

had been asked by the people if she would be a Tamil.She was in Saree and a black 'pottu'. unfortunately she couldn’t speak Tamil.She is a Telungu girl.

I met Mahima kaul who interviewed me on Manthan award cerimony. This girl is full of energy. No one can say she has this much of talents and experience becoz her pretty face hides everything.hit this link and read more about mahima and hit this link to see Mahimaz blog. Mahima, i’ve used your picture without your permission. Hope you will understand.

Rangalal from ICTA and Puritha from Ada dirana and Sachini, nice and unforgettable experience with you guys. I’ve forgotten to mention about another interesting woman i met after we received the awards and certificates.

Mahima kaul in blue

“Jayalakshmi Chittor” , another brave woman. We argued a lot, discussed a lot within that very short period. I’m so pleased to see you mam, even though i don’t agree with some of your views. Hope I’ll see you again next time my visit to Delhi.

Jayalakshmi chittor

Thanks India and indians, great hospitality.

Delhi visit - Manthan award ceremony

2010-12-18T12:50:00.015+05:30

I think i've failed or forgotten to write about my old visits and conferences which I've attended previously.A good experience i had , a taxi driver ripped me off at the airport :).

I said i've been informed, that from airport to "Malvia nagar" is only about 16 km.But this guy took me until the INDIA GATE and took a big circle and came to my hotel and charged 600 bugs.In this kind of situations i would just give the money and walk away instead of fighting.I wanted to keep the peace mood to do a lot of things at latenight.I was not prepared my presentation yet.

I dont know how i got this artistic manner.i never had.It has been developed a lot in past five years.I remember sometime back , i felt myself like an artist. I was going behind a girl when i was eighteen nineteen.That was a private tuition class taken by Augustin Sir in his reading room of his hose in jaffna.I used to sit behind this girl.She had short curly hair on that time.I would hold her hair gently by both of my hands like holding water using two hands.I did this secretly and without getting her attention :).My friends who were sitting next to me would giggle and say 'ok he is started'.

When i saw Pollocks drawings i really liked it and made it as my computer wallpaper. That was so Art.He used all of his body to draw those things.I just didnt want to sleep on my hotel room bed.That was incredibly beautiful.

When you sleep on a beautiful bed specially on a cold season anyone will get a different feeling.I was alone ,just had a hot water bath and a thick soft woolen bed sheet was covering me.I wish i had a girl next to me under my arms.A girl who is loving me who can do anything for me.There is a connection between this feeling and love.I cross my hard and say .. i didn't feel horny.

Servant boys were so silent polite and well mannered and they don't speak English.Even they couldn't understand.I was cracking my head to ask about wi-fi coz i needed internet.

This committee is a very organized committee.They sent a vehicle sharp at 8.30.Delhi was not woke up.There was a blurred cold air all over the place.

"No dress code for developers".As usual i was in shirt and denim.This is a conference people participate from all south Asia.So big. All guys were in full suite.(Thank you Shehan :))

To be continued..

stuff from my iphone..

first day starts.1st hall

Function starts

another dude like me.. a university drop out,lot of creative thinking.

Delhi chicks..one of these wearing a ring on her belly button.so damn so damn sexy ...

we can do some good stuff together.

wallet full of business cards.I need to order it tonight.

பிராமணன்

2010-09-05T00:53:00.006+05:30

பிராமணன்

யாழ்ப்பாணம் அப்ப இரண்டாயிரத்து மூன்றாம்' ஆண்டு.யாழ்பாணப்பல்கலைக்கழகத்தின் மருத்துவப்பீடத்தைக் கடந்துவரும் பழைய ஒழுங்கையின் தொடக்கத்தில் இருந்த குறைச்சுவரில் குந்தியிருந்தோம்.ஆறுமணி சாதுவான கூதல் காத்து வீசிக்கொண்டிருந்தது.இருளத்தொடங்குவதற்கான ஆயத்தங்களை இயற்கை செய்யத்தொடங்கியிருந்தது.அப்பொழுதெல்லாம் பிளேன்ரீயும் கோளட்லீபும்தான் எங்களுடைய சிற்றுண்டிகள்.”கோள்லீபை அங்க வாங்குங்கோ பத்துறதுக்கு இங்க வாங்கோ” என்று எங்களை கடைக்காரர்கள் வரவேற்கும் அளவிற்கெல்லாம் நாங்கள் கோள்ட்லீபிற்கும் பிளேன்ரீக்கும் விசிறிகள் ஆகியிருந்தோம்.அப்போழுதும் குடித்திருந்த பிளேன்ரீயின் இனிப்பின்கொஞ்சம் அடிநாக்கில் புளிப்புச்சுவையுடன் ஒட்டிக்கொண்டிருந்தது.அவன் அப்பொழுது எங்களை கடந்து போனான்.அவனை நான் அங்கு கண்டிருக்கிறேன்.அவன் ஒரு ஐயர் பொடியன்.சிலவேளை அவன் எங்களை கடந்து போகும்பொழுது எங்களுடன் நிற்பவன் வேண்டுமென்றே அவனுக்கு எதாவது சொல்லுவான்.அவன் திரும்பியதே கிடையாது.

இடுப்பில் ஒரு வேஷ்டி தோளைச்சுற்றி ஒரு வேஷ்டி, நிதானமாக நடந்து எங்களை கடந்து போவான்.

டேய் அய்யா..

ஒரு நாள் நான் அவனைக்கூப்பிட்டேன். எங்களைச்சுற்றி பெரிது பெரிதாக எங்களுடைய மோட்டார்வண்டிகள் நின்றிருந்தன.

அவன் எனக்கு முன்னால் வந்து நின்றான்.

என்ன..

நானும் பாக்கிறன் நீ ஒரு எடுப்பாத்தான் திரியிறாய்

அண்ண நான் உங்களோட ஒண்டுக்கும் வரல்ல.சும்மா தனகாதேங்கோ…

தனகினா என்னசெய்வாய் பூனாமோனே..

அண்ண நான் சும்மா போய்கொண்டிருந்தனான்

ஒவ்வொருநாளும் தானே போறோய்.என்ன செய்யப்போறனி இந்தநேரம்?

அது உங்களுக்கு சொன்னா விளங்காது..

.கேட்டதுக்கு பதில்சொல்றா..

அவன் நடந்து என்னைக்கடந்து வந்தான்.குண்டான எங்கள் சிவப்புநிற மோட்டார்சைக்கிள் ஒன்று சைட்ஸ்டாண்டில் நின்றிருந்தது.வேஷ்டியை கால்களுக்கிடையில் சுருக்கிக்கொண்டு இரண்டுகைகளையும் சீட்டில் ஊன்றி எக்கி உட்கார்ந்தான்.தோளைச்சுற்றியிருந்த சால்வையை விலக்கினான்.மிக நேர்த்தியான உடம்பு.

வெயிட்லிப்டிங்கில் ஷோல்டர்கட் என்று ஒன்று ஒரு முறை உள்ளது.தோள்மூட்டு வீங்கி உருண்டையாகி முழங்கைக்கும் தோளுக்குமிடையில் இருக்கும் கைப்பகுதி சப்பையாக இருக்கும்.அதே வாகில் இருந்து அவனது உடம்பு.இடுப்புக்குழைந்து நெஞ்சு இரண்டும் வட்ட வடிவமாக நெஞ்சுக்கு குறுக்கால் வெள்ளையாக குறுக்கோடியிருந்தது பூணூல்.யாழ்ப்பாணத்தில் வயதுவந்த ஜயர்மார் குடும்பி கட்டியிருப்பார்கள்.ஐயர் இளைஞர்கள் எல்லோரும் பெரும்பாலும் தலைமுடியை ஒட்ட வெட்டியிருப்பார்கள்.மற்றவர்களிடமிருந்து அவர்களை வேறுபடுத்தி அறிவது கஷ்டமாக இருக்கும்.ஆனால் இவன் குடும்பி கட்டியிருந்தான்.வட்டமான முகம். மோட்டார் சைக்களின் சைட்பக்கமாக நிமிர்ந்து உட்கார்ந்துகொண்டிருந்தான்.இடதுகை மார்பில் இருந்த பூணூலை ஒழுங்குசெய்தது. இரவின் ஆரம்பமும் பகலின் முடிவும் சேரும் அந்த நேரத்தில் அவன் வாயிலிருந்து ருத்ரம் ஒலிக்த்தொடங்கியது.அவன் எங்களுக்கு கேட்கும் படி மெதுவாகச்சொல்லவில்லை.அடிவயிற்றில் இருந்து ஒலித்த ருத்ரத்தின் ஒலி கம்பீரமாக அந்த இடத்தை நிறைத்தது.எங்கள் ஒவ்வொருவராக உற்றுப்பார்த்துக்கொண்டே அவன் ருத்ரம் சொல்லிக்கொண்டிருந்தான்.

ருத்ரம் ஒவ்வொரு சொல்லாக பிசிறற்ற ஒலிச்செறிப்புடன் கம்பீரமாக அங்கு பொங்கிக்கொண்டிருந்தது.அவனுடைய திறந்த கம்பீரமான உடலும் பூணூலும் உடம்பில் இருந்த வெள்ளை உடையும் இருளும் ஒளியுமான அந்த நேரத்தில் மேலும் பிரகாசிக்கத்தொடங்கியது.ருத்ரத்தின் வசனம் முடியும் பொழுது ‘ம்’ என்று ஒரு அதிர்வுவரும்.சாதாரண நோரங்களில் அதைக்கவனிப்பதில்லை.அவன் ஒவ்வவொரு தடவை ருத்ரத்தின் வரியை முடிக்கம்பொழுதும் அந்த அதிர்வு எனக்கு ஏதோ செய்தது.உடம்பில் ஒரு குளிர் ஓடி கைமுடிகளெல்லாம் சிலிர்த்துக்கொண்டிருந்தன.அவனது கண்கள் ஈரமாக பளபளத்தன.கொஞ்சநேரத்தில் அவை தாமாக மூடிக்கொண்டன.நாங்கள் மரங்கள் மாதிரி அவனைச்சுற்றி நின்றுகொண்டிருந்தோம்.ருத்ரம் பொழிந்துகொண்டிருந்தது. நான் அவனுக்கு மனதில் ‘ஐயன்’ என்று பெயரிட்டேன்.

திரு.ஜானகிராமனின் ‘அம்மா வந்தாள்’ படித்திருக்கிறேன்.கதை என்னவென்றால் ஒரு மத்தியதரத்தைச்சேர்ந்த ஐயர்குடும்பம்.குடும்பத்தில் தாய் அழகானவள்.உயரமானவள்.அவள்வைத்ததே சட்டமாக இருக்கிறது.எப்படியோ அவளுக்கு இன்னுமொரு ஆணுடன் தொடர்பு ஏற்பட்டுவிடுகிறது.அவளுக்கு தான் செய்வது தவறென்றும் தெரியும் ஆனால் திருத்திக்கொள்ள முடியவில்லை.அம்பி என்ற அவளது கடைசி மகனை வேதம் படிக்கச்செய்வதன் மூலம் தான்செய்த் தவறுகளுக்கெல்லாம் பிராயச்சித்தம் தேடமுடியும் என்று நினைத்தாள்.இப்டியாக அம்பி வேதம் படிக்கத்தொடங்குகிறான்.பன்னிரெண்டு வருடங்கள் வேதம் படிக்கிறான் அம்பி.

கொழும்புக்கோவில்களில் கணபதிஹோமங்களின்பொழுது லலிதாசகஸ்ரநாமம்சொல்வார்கள். இடைக்கிடை ஐயர் நொக்கியாவை நோண்டுவார்.யார்போகிறார்கள் வருகிறார்கள் என்று அவரதுகண்கள் சுழன்றுகொண்டே இருக்கும்.சகஸ்ரநாமத்தின் அழகு அந்த உச்சரிப்பு இவர்களுக்கு வரவே வரதா என்று நினைக்கத்தோன்றும்.இருவர்சேர்ந்துசொல்லியும் அந்த அதிர்வும் தெளிவும் இருந்தது கிடையாது. இவர்களையெல்லாம் எழும்பு என்று சொல்லிவிட்டு ‘ஐயன்’ போன்ற ஒரு உயரமான உறுதியான பத்து பிராமண இளைஞர்களை வரிசையாக இருத்தி அந்தப்பத்துக்குரல்களின் வழிவரும் மந்திரங்களின் அதிர்வுகளை உணர்தால் எப்படிஇருக்கும் என்று நினைத்துக்கொண்டேன். அச்சுப்பிசகாத தெளிந்த மந்திர உச்சரிப்புடன் பஞ்சகச்சம் கட்டி பூணூல் தரித்து தோளிலும் மார்பிலும் திருநீற்றுடன் உட்குழிந்த வயிறும் இறுகிய நிமிர்ந் உடலும் உயரமுமான பத்து பிராமண இளைஞர்களை நினைத்துப்பார்த்தேன்.எங்கள் சமூகத்துக்கு மிகவேண்டியதில் இதுவும் என்றென்றே தோன்றிது.

ராஜராஜசோழன் காலத்திலெல்லாம் இந்தியாவில் பிராமணர்களில் ஆதிக்கம் இருந்தது.”ராயர்கள்” என்ற பெயருடன் போருக்கெல்லாம் தலைமைதாங்கியிருக்கிறார்கள் பிராமணர்கள்.சிவனை முன்னிறுத்தி சிவனுக்கு சேவைசெய்கிறோம் என்று தொடங்கிய பிராமண ஆதிக்கம் சிவனுடன் நின்றுவிடவில்லை.அது மக்களை கட்டுப்படுத்தியது , அரசுசெய்தது , படைநடாத்தியது.

இலங்கையில் அவ்வாறில்லை. பிராமண இனம் அதிகாரங்களை கொண்ட இனமாக இல்லை.அது எவ்வாறு கிழைத்தது எவ்வாறு வளர்ந்தது என்பதற்கான ஆதாரம் எனக்குக்கிடைக்கவில்லை.ஆனால் இலங்கையில் உள்ள பிராமணக்குடும்பங்கள் எல்லாம் ஏதோ ஒருவகையில் இந்தியாவுடன் தொடர்புபட்டிருக்கின்றன.

பிராமணன் மதிக்கப்படவேண்டியவன்.ஒரு ஜாதியாக அல்ல.பிராமணன் சாந்தமாக இருக்கக்கடப்பட்டவன்.தாவரங்களை உண்ணக்கடப்பட்டவன்.இரவும் பகலும் மந்திரங்களை மனனம் செய்யவும் தர்க்கிக்கவும் கடப்பட்டவன்.இரவும் பகலும் கோவிலின் வாசனையிலும் மணிகளின் ஒலியிலும் இரவின் இருட்டில் கோவிலின் கறுத்த மெனத்தில் ஒளிந்திருக்கும் தெய்வீகத்திலும் வாழக்கடப்பட்டவன்.சரியான பிராமணனைப்பெற்ற கோவில் முழுமைபெற்றிருக்கும்.சரியான கோவிலைப்பெற்ற மக்கள் ஒழுக்கத்திலும் வாழ்க்கை முறையிலும் முழுமைபெற்றிருப்பர்.சரியான மக்களைக்கொண்ட சமூகக்கட்டமைப்பு நாகரீகத்திலும் வாழ்க்கைமுறையிலும் முழுமைபெற்றிருக்கும். மந்திரம் சொல்வதை கம்பீரமாகவும் விருப்பத்துடனும் செய்யும் பிரமணனை நாங்கள் பெறவில்லை. மாறாக தன்னுடைய உடையைப்பற்றிய கேலிக்குப்பயந்தவனும் மந்திரங்கள் சரியாகத்தெரியாதவனும் தனக்கு மந்திரங்கள் சரியாகத்தெரியாததை மற்றவர்கள் கண்டுவிடுவார்கள் என்று எந்நேரமும் சஞ்சலத்தில் சுற்றும் கண்களைக்கொண்ட பிராமணையுமே நாங்கள் பெற்றிருக்கிறோம்.

திரதா யுகத்தின் முடிவில் எல்லாம் ஒரு புள்ளியில் வந்துவிடும் என்று ஐதீகம்.எல்லா ஜாதிகளும் ஒன்றாகிவிடும்.கறுப்பு வெள்ளை மண்ணிறம் சிறிய கண் சப்iயான மூக்கு சுருள் மயிர் என்ற எந்த பிரிவுகளும் கிடையாது.ஒரு குடும்பத்திலேயே இவையெல்லாம் தனித்தனி நபர்களிடம் காணப்படலாம்.அல்லது குடும்பம் என்ற கட்டுகள் உடைந்து மக்கள் எல்லாம் மந்தைகள் ஆகலாம்.அதற்கான ஆரம்ப அறிகுறிகள் தெரியத்தொடங்கிவிட்டன.

வேதங்கள் பயிலப்படவேண்டும்.அவை பயிற்றுவிக்கப்டவேண்டும்.அதற்கான பாடசாலைகள் தனியாக ஆரம்பிக்கப்படவெண்டும்.ஆதிசங்கரன் அத்வைதத்தை ஆராய்ந்து விளக்கியதுபோல நாற்தவங்கள் நால்வேதங்கள் ஆராயப்படவேண்டும்.உண்மையான ஆர்வமுள்ளவன் வேதங்களினதும் மந்திரங்களினதும் மேன்மையுணர்ந்தவன் வழிப்படுத்தப்படவேண்டும்.காலம் கடந்தது சைவம்.ஜைனத்தையும் பௌத்தத்தையும் தத்துவங்களாக உள்வாங்கிவளர்ந்தது சைவம். வான்முகில் பெய்க , வளங்கள் சுரக்க ,முறையாக மன்னன் ஆட்சி செய்க,குறைவில்லாமல் உயிர்கள் வாழ்க, நான் மறைவேதங்கள் ஓங்குக ,

இவையெல்லாவற்றுடனும் சைவமும் தழைக்க என்று தானும் வளரர்ந்து உலகை வளர்த்த சைவத்தை பின்பற்றுவபர்கள் நாங்கள்.

வேதத்தின் மேன்மைகள் பரப்பப்படவேண்டும்.றிக்வேத சாகைகளின் பொருள்கள் நிகழ்காலத்தின் தன்மைகளுடன் ஒத்துப்போகும் வடிவத்தையும் அதமூலமான வளிகாட்டல்களும் மக்களுக்கு விளங்கவைக்கப்படவேண்டும். யசுரும் சாமமும் அதர்வணினதும் சாரங்கள் கோவில்களூடாகப் பரப்பப்டவேண்டும.இது கட்டாயம் நடக்க வேண்டும்.ஓம் தத் ஸத்.

………………………………………………………………………………………….

யாழ்ப்பாண்தில் வேதப்பாடசாலை அமைப்பதற்கான இந்துக்கலாச்சார அமைச்சையும் அரசாங்கத்தையும் தூண்டுவதற்கான ஆரம்ப நிலையின் தாக்கத்தில் எழுதப்பட்டது.

-சேரன்கிருஷ்

அப்பனைத் துலைத்தவன்

2010-04-19T00:16:00.003+05:30

யாழ்ப்பாணம்-அப்ப

யாரும் இல்லை.

பழைய

புகையிரதநிலையம்

காதல்தோல்வி

குளுச்சண்டை

கத்திவெட்டு

களவுகொடுத்த காலங்கள்.

புத்தகம் படிப்பு ??

புண்டையாண்டி.

சீய்க்..

சின்னப்பயல்.

வெள்ளவத்தை

வெறும் வயிறு

பட்டினி

படுத்தும் பாடு

வெண்பா

தமிழ்ச்சங்கம்

வீண்வேலை

கோள்ட்லீப்

பிளேன்ரீ

புகையும் வயிறு

புறோகிறாமிங்

ஜாவா

கொம்பைலர்

அல்கோரிதம்

வேரியபிள்

பூலியன்

எஸ்கியூஎல்

ஒறாக்கிள்

புரொஜெக்ட் மனேஜ்மன்ட்

டிகிரி

துலைச்ச இரவுகள்

தேறினகேஸ்

ஐனனி

இந்து

பழசாய்ப்போன ஒரு லான்ஸர்

ஓடிய ஓட்டம்

ஒருதலைக்காதல்

அறுந்துபோன ஞாபகங்கள்.

சுத்தம்....

சிங்கப்பூர்

மலேசியா

மாலைதீவு

ஒஸ்ரேலியா

ஒரேயடியா

ஒன்சைட்

இன்வெஸ்மண்ட்

ஈக்குவிட்டி

அலட்டல்

ஆடம்பரம்

பிளட்டினம் காட்.

கனடா

கன்பரன்ஸ்

பார்ட்னஷிப்

பங்குச்சந்தை-ஏதோ

பரவாயில்லை

கனவு

காசு

கவிதை

காதல்

ஏக்கம்

இளமை

இயந்திரம்

ஓட்டம் ஓட்டம்

அப்பப்ப

தானாய் முளைக்கிறது

என் தாடி.

-சேரன்கிருஷ்

Thanx. photo from

பழந்துணி

2010-01-15T01:59:00.002+05:30

சூரியன் மேல்விளிம்பு மட்டும்

நீட்டிக்கொண்டிருந்த

சாம்பல் நிறமான பின்னேரமொன்றில்

கைகளை நெஞ்சில் கட்டியபடி

தலையைபின்தள்ளிச் சாய்ந்திருந்தபோது

நீ அழகாய் இருந்தாய்

கோட்டுச்சித்திரம்போல

மெல்லீசாய் வெதுவெதுப்புடன்

நான்சொன்னேன்

நீ நம்பவில்லை.

சுருங்கிய என் கண்களுக்குள்ளும்

புகையிலைவாசம் வழிந்த என்

சொண்டுத்தசைகளுக்குள் ஏதேனும்

தந்திரம் ஒழிந்திருக்கிறதாவென

ஆராய்ந்துகொண்டிருந்தாய்.

நீ அழுவாய்

சிரிப்பாய்

அண்ணனுடன் விளையாடுவதாயும்

தம்பியுடன் சண்டையிடுவதாயும்

அம்மாவைக்கட்டிக்கொள்வதாயும்

குடும்பத்துச்செல்லப்பெண்ணாயிருப்பதாகவும்

சொல்லித்திரிந்தாய்.

அவ்வாறில்லாத நிஜங்களால் மரக்கத்தொடங்கிருந்த

மெல்லிய உணர்வுகளில்

தப்பியயொட்டியவை சில

வடக்குப்பக்கமாக என்னைநோக்கி வந்தன.

நீ அஞ்சினாயோ?

உவளுக்கு நரம்புத்தளர்ச்சிதான்.

காதுகளை மூடிக்கொண்டு

நான் புகைத்துக்கொண்டிருந்தேன்.

திருப்த்தியான புணர்வின் பின்

நெஞ்சுடன் கட்டிக்கொண்டு

கெக்கெளித்துச்சிரித்த

கொழும்புச் சிங்களத்தியிடம் வழிந்தது

நூறுவீதம் சுத்தமான காதல்.

நாளைக்கு இன்னுமொரு ‘டேட்டுக்கோ’

கடந்து போகும் போது

எக்ஸ்றாச்சிரிப்புடன் ஒரு ஹலோவுக்கோ

வழிசெய்யலாம்.

நேற்றிரவு

கையில் ‘புறூ’க்கோப்பியுடன்

தூவனம் தெறிக்காமல்

ஜன்னலைச்சாத்தும்போது

காரணமில்லாமல்

ஒரு நிமிடம் நின்று

உன்னை நினைத்துக்கொண்டேன்.

-சேரன்கிருஷ்

தம்பி

2010-01-03T21:30:00.000+05:30

பேடட் டெனிம்தானே

துவைப்பதே இல்லை ஒன்றிரண்டுவாரம்

இழுத்துவிட்ட தலையை

ஆங்கங்கே கலைத்துவிட்டுப்

சரியாக அரும்பாத தாடியில்

பிரஞ்சுவைக்கும் ஆசையோட

மாயப்பிரம்மாபோல்

விரல்சுத்தும் கொப்பியுடன்

மியூசிக்கென்றும் மொசாட்டென்றும் பேஸ்கிற்றார் என்றும்

கஸ்டப்பட்டுக்கேக்கும் ஹிப்ஹொப்பென்றும்

நோமலாகத்தான் இருந்தான்.

இன்றும் இருந்து அழித்தேன் ஹிஸ்ட்டிரியில்

போர்ன் யுஅர்எல் கள்.

நான் பரிசாகக்கொடுத்த

பிரஞ்சுமொழிபெயர்ப்புகள்

தேத்தண்ணிக்கோப்பையின் வட்டத்தளும்புடன்

சரியாக அடுக்காமல் அறைமுழுதும் சிதறி..

மெத்தையில்

கவிண்டு கிடந்த டெனிஸ்ஷ_வும் கிரிக்கட்பெட்டுமாக

அவன் உலகம்

சரியாகத்தான் இருந்தது.

மறக்காமல் அலுமாரிக்குக்கீழ் தள்ளிவைத்தேன்

சிகரட்டுக்கட்டைகளை.

ஆவன்குடித்தால் என்ன

அம்மா பாவம்.

-சேரன்கிருஷ்

யாழ்ப்பாண பஸ்சேவை – அமைச்சர் திரு.டக்ளஸ்தேவாநந்தாவின் கவனத்திற்கு

2009-12-18T00:37:00.001+05:30

நாள் ஒன்று

வெள்ளவத்தை இரவு ஒன்பது முப்பது மணி. சனப்புழக்கம் குறையத்தொடங்கிய வீதிகளுடன் ஊhர் அடங்கத்துவங்குகிறது.யாழ்பாணத்தில் இருந்து மக்களைச்சுமந்து வந்த பஸ்வண்டிகள் காலிவீதியில் ஊர்ந்து வரத்துவங்குகின்றன.நித்திய கல்யாணி நகைக்கடையின் பிரமாண்டவாசலில் சனத்தை உதிர்க்கத்தொடங்குகின்றன.ஆட்டோக்கள்,
அழைக்கவந்த ஆட்கள் என கொஞ்சம் பரபரப்பாகிறது அந்த இடம்.மெதுவாக ஆட்கள் தங்களுடைய பெட்டிகளையும் பைகளையும் எடுத்துக்கொண்டு விலகுகின்றனர்.ஒரு வயதானதாயும் மகளும் அந்தக்குவியலுக்குள் புரட்டிப்புரட்டி எதையோ தேடுகின்றனர்.கொஞ்சநேரத்தின் பின்
ஆட்கள் கலைந்த பஸ்வண்டியும் இந்த இருவரும் மட்டுமே வெறுமையான பஸ்வண்டியின் வயிற்றைப்பார்த்தபடி மிஞ்சுகின்றனர்.

“தம்பி எங்கட சூட்கேஸ் ஒண்டைக்காணேல்ல”

ஓட்டுனருக்கும் நடத்துனருக்கும் ஒரவரை ஒருவர் பார்க்கின்றனர்.(?).கடைசியில் ஒரு வாறு புரந்துகொண்டு இரண்டுகைகளையும் ஆகாயத்தில் தூக்கி தாமரையாக விரிக்கின்;றனர்.

அர்த்தம் “எங்களுக்குத் தெரியாது”.

பஸ் ஊhர்ந்து திரும்பி இசப்பத்தானை பள்ளிக்கூடத்துக்கு போகிறது.

___________________________________________________

மச்சான் நான்தான் கதைக்கிறன்.

சொல்லடா

‘அம்மாக்கள் இப்பதான் வந்தவயள்.ஒரு சின்னப்பிரச்சனை நடந்துபோச்சு மச்சான். ஒரு சூட்கேஸ் ஒண்டைத்துலைச்சுப்போட்டாங்கள்.பெறுமதியான சாமான் எல்லாம் உள்ளுக்க கிடக்கு. நான் வரேக்க பஸ்ஸ எடுக்க வெளிக்கிட்டாங்கள்.அம்மாவையை திறீவில் ஒண்டைப்பிடிக்கச்சொல்லிப்போட்டு நான் பஸ்சுக்க ஏறி இருந்திட்டன். என்ன செய்யிறதெண்டெ தெரியேல்ல.’

எங்க துலைஞ்சது..

யாழ்ப்பாணத்தில ஏத்தின பெட்டிகளை கொழும்பில கொண்டுவந்துதான் சனங்கள் இறங்கேக்க ஒவ்வொரு இடமா இறக்கிக்கொண்டு வந்தவங்கள்.கடைசியில வந்து பாத்தா இவயின்ற சூட்கேஸ் இல்ல.ஒரு பொறுப்பும் இல்லாம எங்களுக்குத்தெரியாதெண்டுட்டுப்போறாங்கள் மச்சான்.

பொறுபொறு நான் ‘அங்க’ கதைச்சுப்போட்டு எடுக்கிறன்.

இவங்கள் எங்கபோறாங்கள் எண்டும் தெரியேல்ல மச்சான்.வெள்ளவத்தை பொலிஸ்டேசனில நிப்பாட்டச்சொல்லவும் நிப்பாட்டாம போறாங்கள்.

கொஞ்சம் அப்பிடியே இரு.நான் அடிக்கிறன்.

___________________________________________________

அந்தப்பிரமாண்டமான ஏசி பஸ் மயூராவதிகோவிலைத்தாண்டி இரண்டாவது கலர்லைட்டால் திரும்பி இசப்பத்தானை பள்ளிக்கூடத்துக்கு முன்னால் ‘சமூகசேவைகள் மற்றும் சமூக நலன்புரித்துறை அசை;சகத்துக்கு’ முன்னால் போடப்பட்டடிருந்த இரண்டுமூன்று கொட்டகைகளுக்கு விலாவைக்காட்டியவாறு நின்றது.

டீரைவர் இறங்கிப்போய் மரத்தை விட்டு இறங்க மறுத்த வேதாளத்தைப்பற்றி அங்கு நின்ற சிலருடன் முறையிட்டார்.அதற்குள் யாரையோ தோடர்புகொண்டு ஒருவர் தொலைபேசியில வந்தார்.

‘நீங்கள் நாய்க்குட்டி ஏதும் கொண்டுவந்தநீங்களோ?’

இல்ல.

தொலைபேசியை விட்டு அங்காலப்பக்கமாக யாருடனோ விசாரிக்கிறார்.

உண்மையிலேயே நீங்கள் நாய்குட்டி கொண்டுவரவில்லையோ?

இல்லை.

சூட்கேசுக்குள் என்ன இருந்தது?

ஒரு அறுபதுநாயிரம்பெறுமதியான சாமான்கள் இருந்தது.

பொறுங்கோ, எனக்கு அங்காலபக்கம் கதைக்கிறது விளங்கேல்ல.நீங்கள் பிறகு எடுக்கிறியளே?

சரி.

சின்னக்கும்பல் கூடிநின்றது.டிரைவருடன் கூடிநின்றவர் இவ்வாறு சொன்னார்.
“பெறுமதியான சாமான்களை அங்க வைச்சது உங்கட பிழை”

மனதுக்குள் மட்டும் நினைத்தேன்.”உண்மைதான்”.எங்கள் பிழை.

கொஞ்சம்கொஞ்சமாக கூட்டம் கலைய நான்மட்டும் தனியே நின்றேன்.பஸ்கள் மீண்டும் யாழ்பாணத்துக்கு புறப்படுவதற்கான ஆயத்தங்கள் நடந்தன.

___________________________________________________

மச்சான் சொல்லு..

தாங்கள் பாத்துச்சொல்லுவம் எண்டு சொல்லுறாங்கள் மச்சான்.நாளைக்கு காலைமை மட்டும் பொறு.ஆக்கள் மாறிக்கொண்டுபொயிருந்தாலும் திருப்பிக்கொண்டுவாறதுக்கு சான்ஸ்; இருக்கு.

இசப்பத்தானைப்பள்ளிக்கூடத்திலிருந்து நடக்கத்தொடங்கினேன்.இயலாiயில் வெளிப்படும் கோபம் இருக்கிறதே.மிகக்கொடியது.ரோட்டில் தனியே பேசிக்கொண்டுபோன என்னைப்பாரத்து ஸ்லோ பண்ணிய ஆட்டோக்காரனும் மளமளவென்று அக்சிலேட்டரை முறுக்கினான்.

சும்மா இல்லை மச்சான் போகேக்க இரண்டாயிரத்தி ஐந்நூறு வரும்பொழுது இரண்டாயிரம்.இரண்டுபெருக்கும் கிட்டத்தட்ட பத்தாயிரம் செலவு.என்னதான் பொருளாதாரச்சிக்கல் இருந்தாலும் செம்மச்செம்ம ஆக்களுடன் பயணிக்கும் பஸ்களுக்கு இதில் கிட்டத்தட்ட எழுபது வீதம் இலாபம் இருக்கிறது.

இந்த விசயங்களில் கவனம் செலுத்தாமல் தனியே பணத்தை மட்டும் வறுகுவதில் என்ன நியாயம் இருக்கிறது?

அந்த கொட்டில்களில் மழைபெய்தால் வைத்திருக்கிற சூட்கேசுக்குள் எல்லாம் தண்ணீர் போகிறது.

வந்திருக்கிற சனங்கள் எல்லாம் பஸ்வரும்வரை அந்தக்கொட்டில்களுக்குள்ளேயே நிற்கின்ற நிலமை.

கொஞ்சம் பழையவாங்குளாவது போட்டுவைத்தால் லாபத்தில் குறைந்து போகாதே?

எங்கட சனம்தானே.உதுகளுக்கு உதெல்லாம் பழக்கம்தானே என்ற இளக்காரமா?

இருபதுகிலோவுக்கு மேலேஇருந்தால் ஒவ்வொருகிலோவுக்கும் நூறுரூபாயா?

எக்ஸ்போ எயாரில் பன்னிரெண்டாயிரம் ரூபாவுக்கு பயணம் செய்த எங்களுக்கு இந்தச்சேவை உண்மையிலே வரப்பிரசாதம்.இடையில் செக்பொயிண்டுகளில்; அங்கேயும் இங்கேயும் பதிவதற்று சூட்கேசுகளைக்காவிக்கொண்டு ஓடித்திரிந்தாலும் எங்கள் மண்ணைப்பார்கப்போகும் சந்தோஷத்துக்கு முன்னால் இவையெல்லாம் எம்மாத்திரம்.

ஆனால் சில செய்யப்படும்போது அவை முளுமையாக செய்யப்படாவிட்டால் அதற்கான பலன் கிடைக்காதது மட்டுமின்றி அதை செய்பவர்கள் அவர்களைச்சூழ உள்ளவர்களின் தகைமைகளையும் உரசிப்பார்த்துவிடுகிறது.

ஒரு சூட்கேஸ்துலைந்துபொனல் என்னசெய்யவேண்டும் என்பதனை ஊழியர்களுக்கு கற்பிக்காத நிர்வாகம்தான் எதிர்காலத்தில் பெரியவேலைகளைசெய்யப்போகிறதென்று பிரச்சாரம் செய்யும்போது- உண்மையில் பயமாக இருக்கிறது எங்களை நினைத்து.
அந்த ஓட்டுனரும் நடத்துனரும் எவ்வாறு கையைவிரித்துவிட்டு பயங்கலந்த முகத்துடன் பரபரப்பாக பஸ்ஸை எடுத்துக்கொண்டுவிலகவும் பிரச்சனைக்களத்தைவிட்டு எவ்வளவுதூரம் விரைவாக ஓடவேண்டுமென்று விரும்பினார்களோ அவர்களின் இடத்தில் தான் அவர்களை இயக்குபவர்களை வைத்துப்பார்க்கவேண்டிய இடுத்தில் நாங்கள் இருக்கிறோம்.

இது ஒரு சின்ன விடயம்.பயணத்தில் பயணப்பைகள் தெலையலாம் களவாடப்படலாம்.உலகில் நடப்பதுதான்.நடந்துகொண்டிருப்பதுதான்.ஆனால் ஒரு நிர்வாகம் அதை எவ்வாறு கையாளவேண்டும் என்ற அடிப்படை நியதிகள் ஊழியர்களுக்கு கற்பிக்கப்படாமல் இருப்பதும் அதற்கான நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்டாதிருப்பதுமே சில அழுகல்கள் இன்னும் குணமாகவில்லை என்பதையே காட்டுகின்றன.

நாள் ஒன்று முடிந்தது.(16-12-2009)

___________________________________________________

நாள் இரண்டு

மச்சான்.நீ சொன்னதுமாதிரி நாளைக்கு மட்டும் பார்ப்போம்.இல்லாவிட்டால் தொலைந்த பொருட்களுக்கு ஒரு சாதாரணமனிதனாக நான்செய்யவேண்டிய ஒன்று இருக்கிறது.ஆகக்குறைந்தது ஒரு பொலிஸ்முறைப்பாடாவது செய்யப்பொறன்.

நாளைக்கு மட்டும் பாரன்.நானும் பாக்கச்சொல்லிச்சசொல்லியிருக்கிறன்.

சரிமச்சான்.

___________________________________________________

ஹலோ..

சொல்லுங்கோ..

நேற்றுவந்த பஸ்ஸில எங்கட சூட்கேஸ் ஒண்டு மிஸ்ஸாப்போயிட்டுது.

பஸ்நம்பர்தெரியுமோ…

தெரியும் எழுதுங்கோ. மற்றது நான் என்ன செய்யவேணும்.எங்கயாவது கொம்பிளேன் பண்ணவேணுமோ?அல்லது பொலிஸில்தான் கொம்பிளேன் பண்ணவேணுமோ?

ஒரு மணித்தியாலம் பொறுங்கோ.நாங்கள் கோள்பண்ணுறம்.

அன்று மதியம்; வரை எந்த தகவலும் இல்லை.தொடர்பும் கிடைக்கவில்லை.

பிறகு இன்னுமொரு முறை இணைப்புக்கிடைத்தது.

ஹலோ..

சொல்லுங்கோ..

நேற்றுவந்த பஸ்ஸில எங்கட சூட்கேஸ் ஒண்டு மிஸ்ஸாப்போயிட்டுது.

பஸ்நம்பர்தெரியுமோ…

தெரியும் எழுதுங்கோ. மற்றது நான் என்ன செய்யவேணும்.எங்கயாவது கொம்பிளைன் பண்ணவேணுமோ?அல்லது பொலிஸில்தான் கொம்பிளேன் பண்ணவேணுமோ?

ஒரு மணித்தியாலம் பொறுங்கோ.நாங்கள் கோள்பண்ணுறம்.

___________________________________________________

மச்சான் ஒருக்கா வா என்னோட.பொலிஸ்ரேஷன் மட்டும் போட்டுவருவம்.சின்னக்கொம்பிளேன் பண்ண வேண்டியிருக்கு.

என்ன நடந்தது?

‘அது….
….

இதுதான் நடந்தது.’

எனக்கு விளங்குது மச்சான்.ஆனா உந்தகொம்பிளேனைக்குடுக்கப்போறம் எண்டால் உள்ளுக்குள்ளயே விடமாட்டான்.எங்கட ஆக்களுக்கும் உது பழகிப்போச்சுது மச்சான்.
இரண்டு மூண்டுதரம் இருந்தஇரேல கோல்பண்ணிப்பாக்குங்கள் பிறகு போற சனியனோட சேந்து போகுது இந்தச்சனியன் எண்டு விட்டுட்டு வேறவேல பாப்பாங்கள்.இந்த சூட்கேஸ்திருட்டுச்சமாச்சாரம் நெடுக நடக்குது.

அது கிடக்கட்டும்.எனக்கும் தெரியும் மச்சான்.ஆனால் நாங்கள் செய்யவேண்டியதை செய்துவிடுவம்.போய்க்கொம்பிளைனக்குடுப்பம். எடுக்காட்டி நேர நீதிமன்ற பொலிஸட்ட போவம் அவங்களும் எடுக்காட்டி பாப்பம் என்ன நடக்குதெண்டு.

வெளியாலவிட்ட சேட்டுடனும் வாய்நிறையவெத்திலையுடனும் வரவேற்றது வெள்ளவத்தை பொலிஸ்.பொதுவான கொம்பிளேன் குடுக்கப்போன எங்களை விழுந்து கட்டி மறித்தது.

ஏங்க?

முறைப்பாடொன்று குடுக்கவேணும்.

ஏன்ன நடந்தது?

‘அது….
….

இதுதான் நடந்தது.’

யாழ்பாபணத்தில ஏறினது கொழும்பில இறங்கினது.வாறவளியயெல்லாம் நிப்பாட்டினது.வெள்ளவத்தைக்கு ஏன் கொம்பிளைன் குடுக்கவாறது? குடுக்கஏலாது.

நண்பன் மௌனமாக நான் இடைப்புகுந்தேன்.

றொக்சிக்கு முன்னால்தான் இறக்கினது.பார்த்தால் சூட்கேசைக்காணவில்லை.இங்கதான் கொம்பிளைன் குடுக்கவேணும்.இடத்தை காட்டினால் பராவாயில்லை.

க்ரைம்பிரான்ஜ்ஜைக் கைகாட்டியது வெத்திலப்பொலிஸ்.

___________________________________________________

என்ன நடந்தது?-டைப்பிஸ்டாக இருந்த ஆணும்பெண்ணும்.

‘அது….
….

இதுதான் நடந்தது’

சரி மாத்தயா வாறார்.அவரோட கதையுங்கள்.

மஞ்சள் ரீசேட்டில் முறைப்பாக இருந்தார் க்றைம் பிறான்ஜ் பொறுப்பாளர்.

ஏன்ன?

‘அது….
….

இதுதான் நடந்தது.’

சூட்கேசுக்குள் என்ன இருந்தது.கேட்டுவிட்டு அங்காலும் இங்காலும் திரும்பி கட்டளைகள் இடப்படுகின்றன.நாங்கள் கொடுத்த பதில் காற்றோடு போனது.

பஸ்நம்பர் இருக்கா? - இருக்கு.
றிசீட் இருக்கா? - இருக்கு ஆனால் கொண்டுவரவில்லை.
றிசீட்டையும் பஸ்நம்பரையும் கொண்டுவந்தால் நாளைக்கு பார்கலாம்.பஸ் வாறநேரம் விசாரிக்கலாம்.கொண்டு வாங்க.

___________________________________________________

சரி வா மச்சான்.உனக்குச்சொன்னான் தானே. நாளைக்கு இன்னுமொண்டு கொண்டுவா எனடு சொன்னாலும் சொல்லுவாங்கள்.உது அலைக்கழிக்கிற வேலை.

உண்மைதான். ஆனால் நாங்கள் செய்யவேண்டியது செய்யப்பட்டே ஆகவேண்டும்.நாளைக்கும் நான் வருவேன் ஆவணங்களைக்கொண்டு. நான் கொழும்பு வாழ் சராசரி தமிழன்.எதற்கெடுத்தாலும் பயந்துகொண்டும் சராசரிக்குக்கூடிய விட்டுக்கொடுப்புகளுடனும் வாழ்கைஓட்டும் கொழும்புத்தமிழ்மக்களில் ஒரு அங்கம் நான்.
நான்நினைக்கிறேன் எனக்கு சமூக அந்தஸ்த்து இருக்கிறது.சிலபல சமூகத்தில் பெரியவர்களாக மதிக்கப்படுபவர்களுடன் பழக்கம் இருக்கிறது. பெரிய தொழில் நிறுவனங்களில் பொறுப்புவாய்ந்த பதவிவகிக்கின்றன எனக்கே இப்பிடி நடந்தால் யாழ்பாபணத்தின் மூலைமுடுக்குகள் கிராமங்களில் இருந்தெல்லாம் புதிதாககொழும்புக்கு வரும் மக்களுக்கு என்ன நடக்கும்?

அவர்களுக்கு இப்படி நடக்கும்போழுது இந்த அலட்சியத்தையும் சோம்பேறித்தனத்தையும் ஏமாற்றும் கயைமைiயும் மென்று விழுங்கிவிட்டு ஏக்கத்துடன் பார்ப்பார்களா?

களவுகுடுத்தவனையும் எடுத்தவனையும் அதைமறைப்பவனையும் அதற்கு துணைபோனவனையும் ‘துலைவார்’ என்று திட்டிவிட்டு அடுத்தவேலைபார்ப்பார்களா?

தெரிந்தவர்களுக்கோ வாறவர்போறவருக்கோ காணும்நேரமெல்லாம் இதையொ சொல்லி மாய்ந்துபொவார்களா? ஏன்ன தான் செய்வார்கள்?

கடைசியாக என்னால் இப்பிடி நடப்பதையாவது தடுக்கமுடியலாம் அல்லவா? நண்பன் பேசாமல் வந்தான்.

சமூகப்பொறுப்புணர்வை வளர்கவெண்டும் என்ற குறிக்கோள்களில் ஒன்றாக அதை உருவாக்கியவன் நான்.என்னுடைய உண்மையான சமூகப்பொறுப்புணர்வை சோதித்துப்பார்பதற்கு இது ஒரு நல்ல சந்தர்ப்பம்.ஒரு சமானியனாக என்னால் எவ்வளவுதூரம் பயணப்பட முடிகிறது பார்ப்போம்.ஒன்றும் முடியாவிட்டால் ஒரு 'டொக்யூமென்றி" மாதிரி எனது முயற்சிகளை பதிவுசெய்துவிட்டாவது போகிறேன்.

நாள் இரண்டு முடிந்தது.(17-12-2009

நாள் மூன்று வெள்ளிக்கிழமை(18-12-2009)

முந்தியநாளின் மனஉழைச்சல்களும் அலைக்கழிப்புக்களுடனும் வார்த்தை தொலைத்து வீட்டுக்குள் நுழைந்து கதிரையில்சாய்ந்துகொண்டேன்.
எல்லாவற்றையும் மறந்து கணினியுடன் என்னை ஒன்றச்செய்யும் முயற்சியும் தோல்வி.நடந்ததை பதிந்து விட்டு கணினியை மூடிக்கொண்டேன்.கோபந்தொலைத்து இயல்பாய்ச்சிந்திக்கும் நரம்புகளை சீர்ப்படுத்த வேண்டியிருந்தது.
தூக்கம் கைகொடுக்கலாம்.

நாள்முழுவதும் தொடரந்து தொலைபேசியில் தொடர்புகொண்ட முயற்சி தோல்வி.இரவு மட்டும் சிறி ஐயா என்றொருவருடன் தொடர்புகொள்ள முடிந்தது.

"சொன்னால் நம்பமாட்டியள்.உந்த சிங்கள றைவர்மார்செய்யிற வேலை.பாங்ஒவ்சிலோன் காரங்கள் ஒரு தொகைரீசேட்கொண்டந்து குடுத்தவங்கள்.இருபதுநாயிரம் அதுக்கு மட்டும்.அந்த ரீசேட்பெட்டியையே துலைச்சுப்போட்டுவந்துட்டாங்கள்.
தமிழ்ஆக்கள் எண்டா இளப்பம்.உவ என்னத்தகேக்கிறதெண்டு ஆ"

என்ன சொல்வது? என்னுடைய சு+ட்கேஸ் துலைஞ்சதுக்கும் றைவர் சிங்களவனாய் இருப்பதற்கும் என்ன தொடர்பு?. சு+ட்கேஸ் பிரச்சனையை இனத்துவேசத்திற்குள் திருப்பும் சின்னத்தனமான முயற்சியா? அல்லது "சிங்கள" என்று உச்சரிப்பதன் மூலமே எங்கள் கோபத்தை அங்கால பக்கம் வடியவிடலாம் என்ற கோமாளித்தனமாக நம்பிக்கையா?. இவர்கள் என்ன தான் நினைத்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.

"இப்ப ஒம்பது அரைதானே நீங்கள் உடனடியாப்போய் "நுவான்" எண்டவரைப்பாருங்கோ.இசப்பத்தானப்பள்ளிக்கூடத்துக்கு முன்னால் நிற்பார்.

நுவான் எண்டாச் சிங்களவரோ? - நான்

இல்ல நாங்கள் சும்மா செல்லமாக் கூப்பிடுறது

____________________________________________________

வானம் மின்னல்வெட்டுக்களால் நிறைந்திருந்தது.எரிச்சலூட்டும் சின்னமழைத்துளிகளால் சிலிர்த்துக்கொண்டன கைமயிர்கள்.பகல்முழுக்க வேலைசெய்த களைப்பு கொஞ்சம் சு+டான பாலுக்கும் தூக்கத்துக்கும் ஏங்கவைத்தன.கதவைப்பூட்டிக்கொண்டே படியிறங்கினேன்.

நாள்மூன்று முடிந்தது

நாள்நான்கு சனிக்கிழமை(19-12-2009)

வாசலில் நின்றபொலிஸ் என்னைக்கண்டதும் சிரித்தது.பதிலுக்கு சிரித்துவிட்டு க்ரைம்பிராஞ்சுக்கு நடந்தேன்.
நெற்றியைச்சுருக்கி யோசித்தார்.கண்டுவிட்டார்.

பஸ்ரிக்கட்டுகளின் நகல்கள் மற்றும் அவருக்கான முறைப்பாட்டுக்கடிதம் எல்லாவற்iறும் ஒரு கொத்தாக்கி ஸ்டப்பிளர் அடித்து கொண்டுபோயிருந்தேன்.
முறைப்பாட்டுக்கடிதத்தில் 'அமைச்சர் டக்ளஸ்தேவானந்தாவுக்கும் அவரது காரியதரிசிக்கும் அக்கடிதம் நகல்செய்யப்பட்டதான குறிப்பு இருந்தது.
என்ன நடந்தது எப்படி நடந்தது என்ற விசாரணை.

உண்மையாக ஆயிரம் ருபாய்தானே பஸ்டிக்கெட்? ஏன் இரண்டாயிரம் ருபாய்? இன்ஸ்பெக்டர் வியந்தார்.நானும் சேர்ந்து வியந்தேன்.

யாரால் நடத்தப்படுகிறது எப்படி நடக்கிறது என்ற விசாரணை.

இன்றைக்கு எட்டுமணிக்கு இங்க வாங்கோ இரண்டுபேரும் போய் நித்யகல்யாணிக்கு முன்னால் நிப்பம்.கண்டக்டரையும் றைவரையும் இங்க கொண்டுவந்தால்தான் விசயம் நடக்கும்.உங்களுக்கு ஆக்களைத்தெரியும் தானே?

தெரியும்.நான் இரவு வாறன்.இந்த கொம்ப்pளேன் எடுத்துக்கொண்டதுக்கு ஒரு றிசீட் தந்தால் நலம்.

டெபினிட்லி.இரவு தாறன்.

_______________________________________________________

நாள் முழுதும் சின்னதாய் மனச்சஞ்சலம் இருந்துகொண்டிருந்தது.எதைச்செய்தாலும் அடிமனதில் ஒடிக்கொண்டிருந்தது இந்தச்சிந்தனை.மாலைப்பொழுதை கல்கிசை கடற்கரையில் கழித்தேன் நண்பனுடன்.

இரவு எட்டு இருபதுக்கு திரும்பவும் பொலிஸ்ரேசன்.சாப்பிட மறந்திருந்தேன்.

ஒன்பது மணிவரையான காத்திருப்புக்குப்பிறகு ..

"நீங்கள் போய் நில்லுங்கள் நான் வாறன்"

பெடஸ்றியன் குறோஸ்ஸை உபயோகி;க்கும் பழக்கம் மறந்து காட்டான் மாதிரித்தெருக்கடந்தேன்.தொடங்கியது தவம் நித்தியகல்யாணிக்கு முன்னால்.

யானைவரவில்லை சின்ன மணியோசைமட்டும் வந்தது.ஒரு றபிக் இன்ஸ்பெக்டர் மாத்திரம் வந்து என்னுடன் நின்றுகொண்டார்.ஆனால் பஸ் எங்களுக்கு கண்ணாமூச்சிகாட்டிவிட்டது.செக்கிங் இல்லாததால் வெள்ளனவே வந்துவிட்டதாம்.
சிலவேளை இன்னுமொன்று வரலாம் என்றார்கள். றிபிக் இன்ஸ்பெக்டர் சலித்துப்போனார்.

நான்மட்டும் பத்து மணிவரை நான் ஒரு பொலிஸ்காரன். கிட்டத்தட்ட ஏழு மணித்தியாலங்கள் பொலிசுடன் செலவழித்தேன்.இதற்று நான் ஓவர்டைம் செய்திருந்தால் எனக்கு பதின்மூவாயிரம் சொச்சம் கிடைத்திருக்கும்.

______________________________________________________

அலைக்கழிப்பதாலும் நேரம் கடத்துவதாலும் செய்யவேண்டியதை தவிர்ப்பது அரசாங்க அலுவலகங்களின் மலிவான உத்திகளில் ஒன்று.இன்று அது எனக்கு நடக்கிறது.பொலீஸ் நினைத்தால் இசப்பத்தானை பள்ளிக்கூடத்திற்கு சென்று விசாரணை நடத்துவது நடக்காமல் இருக்கக்கூடிய ஒன்றல்ல.ஆகக்குறைந்தது நான் கொடுத்த தொலைபேசி இலக்கங்களுக்காவது தொடர்புகொள்வது பெரிய விடயம் அல்ல.
"நான் எல்லாருக்கும் நல்லவன் என்கிறது" வெள்ளவத்தை பொலிஸ்.

நான் மயிலே மயிலே இறகு போடு என்கிறேன்.

நாள்நான்கு முடிந்தது

சேர்ப்பவன்

2009-10-19T11:14:00.000+05:30

இளநீலம் பச்சை

இருள்கறுப்பு

கடல்நுரையின் வெண்மை

வண்ணங்கள் என்னை இழுக்கின்றன.

அவன் முணுமுணுத்தான்.

இவ்வண்ணக்கலப்புடன்

இணைந்து அதிரும் மென் டிஜிட்டல்

இசையில்

உலகின் உச்சசோகத்தை

உருவாக்க முடியும் என்று சொன்னான்

அடிவானத்தில் சேருவதாய்த்தெரியும்

தண்டவாளக்கோடுகளைநோக்கி

நம்பிக்கையுடன் நடக்கும்

குழந்தையின் ஏமாற்றத்தையும்

ஏ ஆர் ரகுமானின் காதல் தோல்வியையும்

தூரத்தில் தனிமையில் இசைக்கும்

சாகிர்உசைனின் ஒற்றைத் தபேலாவையும்

சேர்த்துக்கொள்

யோசனை சொன்னேன்.

நன்றியுடன் ஏற்றுக்கொண்டான்.

கைக்காய்ப்புக்களைத்தடவிப்பார்க்கும்

முதிர்ந்த உழைப்பாளியின்

இயலாமை..

முதிர்கன்னியின் பெருமூச்சுடன் கலந்த

இளவயதுக் காதல் நினைவுகள்

மகனின் சின்னவயதுக்குறும்புகளை

அவனுக்கே சொல்லும்

ஞாபகம்தொலைத்த முதிய தாய்..

விடியும் நேரம் மங்கத்தொடங்கும்

குருட்டுத்தெருவிளக்கு..

இன்னும் வேண்டும் சோகம் என்றான்.

அப்பிடியானால் சரி

ஊரடங்கிய யாழ்ப்பாணத்தின் பின்னிரவுகளில்

வைமன்வீதியால் ஊர்ந்துபோகும் -ஒற்றை

மோட்டார்வண்டியின் சத்தத்தையும்

சேர்த்துக்கொள்

நான் விலகிநடந்தேன்.

-சேரன்கிருஷ்

தமிழ்ப்பாட்டு , ஒரு தேவதை

2009-10-18T00:30:00.000+05:30

ஆழகான தமிழ் வார்த்தைகள் பொறுக்கி

மாலை ஒன்று செய்ய ஆரம்பித்தேன்.

எழுத்துக்களை ஒழுங்கே வார்த்து

மெல்லின எழுத்துக்கள் கொஞ்சம் கூடச்;சேர்த்து

அழகிய தமிழ்

மாலை ஒன்று செய்தேன்.

எதுகையுடன் பொருந்தும் சொற்களுடன்

குளைத்துவைத்தேன் மோனை.

சின்னக் குழந்தைகள்

இரண்டு தளிர்க்கைகள் எடுத்துத்தர

சொற்கள்

ஒவ்வொன்றாக கோர்த்துவந்தேன்.

வெள்ளைச்சங்கின் பனிநீரில்

அவள் கூந்தல்பூக்களை போட்டுவைத்தேன்.

மாலை எப்போதும் நறுமணக்க

லேசாய் அதில் கொஞ்சம் தெளித்துவிட்டேன்.

சின்னி விரலின் துணையோட அ வளின்

கண்மை கொஞ்சம் திருடிக்கொண்டேன்.

துடித்து மடியும் அவள் கண்மடலின் ஓரங்களில்

இளம் சிவப்புவர்ணங்களை சேகரித்தேன்.

வண்ணங்கள் கொண்ட அத்தமிழ்மாலை

அழகாய் வந்தது என் மனம்போல-ஆனால்

வண்ணங்கள் கொண்டும்

வானவில்லைப்போல வண்ணக்கலவையாய்

அழகுக்கோலத்தின் உருவாய் இருந்தும்

ஊமையாய் போனது என் தவறாலே.

பார்த்;துப்பார்த்துச்செய்த என்

பாட்டு மாலையுடன்

எட்டுத்திக்கும் நான் அலைந்தேன்.

ஊமையாப்போன பாட்டுமாலையை

பார்க்க முடியாமல்

மனம் குலைந்தேன்.

தோளிலே தொங்கும் மாலையுடன்

பித்தனைப்போல

அலைந்த என்னை

எங்கிருந்தோ அவள் கண்டுகொண்டாள்.

ஆறுதலாய் எனைத்தளுவி

ஆவிச்சேர அணைத்துக்கொண்டாள்.

கூந்தல் பிரியும் மௌனக் குலைப்பில்

மறைந்திருக்கும் இசை அவள் தந்தாள்

இள மூங்கில் கையுயர்த்தி சோம்பல்

கலைக்கையில்

அவள் சொடுக்கும் விரல் அசைப்பில்

இன் இசைகொடுத்தாள்.

கழுத்துக்கு கைகொடுத்து

என்னை இழுக்கையில் அவள் வளையின்

இனியொலி நான் அறிந்தேன்.

இன்பக் களிவெறி ஏறிவருகையில்

அவள் இன்ப முனகல்களில்

ஏழு ஸ்வரமறிந்தேன்.

வண்ணக் குழைவுடனும்

கலை மின்னும் எழுத்தின்

உச்சத்தரத்துடனும்

வன் உனை உருக்கும் இசையின் வலியுடனும்

புதுசாய்க்கிடந்தது என் மாலை.

மனதை மயக்கும் தமிழ்ச்; சொல்தந்தாய் - அதில்

எனை மறந்துபோக இன் இசைதந்தாய்

வண்ணங்களைக் கடைந்து வாசனைகளில் குழைத்து

என் எண்ணம் ஈடேற நீ உழைத்தாய்

என்தேவி>

பாட்டு மாலையையும் நீயே கொள் என்றேன்.

கருப்பு அருவியாய் பொங்கி வழியும்

கார் குழலை வெட்டி உதறி

கண்ணின் சாடையிலே

பச்சை நரம்போடும் தன்

களுத்தைக்காட்டிச் சிரித்தாள்.

மயிலின் பீலிபோல் வண்ணங்கள் சிந்தும்

அவள் கழுத்தைப்பார்த்து என்னை மறந்தேன்.

மாலையும் களுத்தும் இழைந்து கிடக்கும்

அழகைப்பார்க்க நெருங்கி வந்தேன்.

தன் பஞ்சுப்பாதங்களை என்நெஞ்சில் வைத்து

மெதுவாய் உந்தி எழுந்தாள்

நான்

பிடரிபட விளுந்து இமைகள் மூடுகையில்

மயக்கும் மோனச்சிரிப்பை நினைவாகவிட்டு

மாலையுடன் மறைந்தாள்.

-சேரன்கிருஷ்

செவிட்டுப் பீத்தோவன்

2009-10-04T23:28:00.000+05:30

உள்ளம் நிறைந்த காதல்

கிடக்கிறது என்னுள்ளே..

பெண்ணே

சொன்னால்

நம்பமாட்டாய் நீ

என்றும் காதலிக்கப்படாத

என்னுள்

உள்ளம் நிறைந்த காதல் கிடக்கிறது.

நடு இரவில் தூரத்தில் கேட்கும்

பென்சு+ரியின் கனமான நாதமாக

அதிகாலையில் கேட்கும்

இளையராஜாவின் குரலாக

ஏதோ புனிதமாக மனதைக்கனமாக்கும்

தூய்மையுடன்

என்னுள் அது கிடக்கிறது.

அழகிய பெண்ணுக்கு

ஆம்பிளைப்பெயர் மாதிரி

எனக்குப்பொருத்தமில்லாமல்

கடல்போல ஆனால்

ஆர்g;பரிக்காத அமைதியான

காதல்

கொட்டிக் கிடக்கிறது என்னுள்ளே.

சிங்காரப்பெண்களின்

இடைவளைத்து

வலிக்கப்புணர்ந்தபின்

அவள் தலைமயிர்கோதும்

அந்தச்சின்ன நிமிடங்களில்

எந்த வேசியும் அதைக்கண்டுவிடுறாள்.

அவளுக்குள்ளும் ஏதோ ஒரு விகிதத்தில்

அப்படிக்காதல் கிடக்கலாம்.

நள்ளிரவில்

களைத்துக்கிடக்கும்

அவள் சுவாசச்சத்jj;தை இமைகொட்டாமல்

உற்றுக்கேட்டவாறு எனது

ஏமாற்றங்களை சீரணித்துக்கொள்கிறேன்.

இசையின் ஏற்ற இறக்கங்களில்

மறைந்துகிடக்கும்

மனதை அலைக்கழிக்கும் வலிமையுடைய

காதல்

எனக்குள் ஒழுகிக்கொண்டே இருக்கிறது.

Ng];fpw;uhwpd; me;j kaf;Fk; mjpu;it vdf;Fs;

gug;gpf;nfhz;Nl

ஒருவருக்கும் கொடுக்கப்படாமல்

அது பெருகிக்கோண்டே இருக்கிறது.

எனக்குத்தெரிகிறது

அது என்னை விளுங்கிவிடும்.

அது

என்னை எதையோ தேடவைக்கிறது.

செய்வினைசெய்ததுமாதிரி

கூலாகூப்ஆடும் ஒல்லிச்சிறுமியின்

மேலேசொருகிக்கொள்ளும்

சாம்பல் விழிகள் போல்

துடித்தவாறு என்னைத்தேடவைக்கிறது.

உச்சமடையும்

கிழட்டுப் பெண்பூனையின் கதறல்போல

மூலைமுடுக்கெல்லாம் பட்டு

முழங்கும் எதிரொலியாய்

ஓயாமல் என்னை அலைக்கழிக்கிறது.

இது ஒரு உணர்வு.

எந்தப்பெண்ணுக்கும்

அதைநான்கொடுக்கமுடியும்.

உண்மைதான் உனக்கு மட்டும்சொல்கிறேன்.

ஆவளின் நன்றிப்பார்வையிலும்

rpன்ன இதழ்முத்தத்திலும்

பல லட்சமாக

பெருகியல்லவா விடுகிறது அது.

என்னசெய்வேன் நான்

உள்ளம் நிறையப்பொங்கும்

காதலை வைத்துக்கொண்டு.

வெற்றுச்சொற்கள் கவிதையாகும்

பனிப்பூக்கள் உதிரும் ஒற்றையடிப்பாதையின்

இளங்காற்று வீசும் அதிகாலைத்தருணங்களில் இருக்கும் காதலை

உனக்கு விளங்கவைப்பதில்

நான் தோற்றுப்போனேன்.

இது பெருகிக்கொண்டே இருக்கிறது

என்னுள்ளே.

என்னை சீரஞ்சீவியாக்குவதற்கு

செவிட்டுப்பீத்தோவன் போல.

அப்பா கொண்டுவந்த ஆப்பிள்..

2009-09-23T00:53:00.000+05:30

சிலகாலத்துக்கு முந்தி

அது.

அப்பம்மா சாக முதல்

சந்திரிக்காவின் காலத்தில்

கொழும்பில் இருந்து

அப்பாவுடன் வந்திருந்தது.

இலைகள் எல்லாம்

பழுப்பாக உதிர்ந்தனவாம்

அந்தக்காலத்தில்..

சொல்லுவார்கள்.

எல்லோருக்கும் போதவில்லை

ஒரு அப்பிள்.

சின்னக்கீலமாக ஓன்றும்

அம்மா கடித்ததில்

பாதியுமாக

என்பங்கு கிடைத்தது.

கொழும்பில் இருந்து

யாழ்ப்பாணத்திற்கு பயணித்திருந்தது

அந்த

சின்னச் சிவப்பு அப்பிள்.

வெட்டவே மனமில்லை எனக்கு.

நீண்டதூரம் பயணித்திருந்தும்

கம்பீரமாய்ப் பளபளத்தது.

கிளாலிக்கடலில்

சூட்டுச்சத்தத்துக்கு பயந்து

அப்பாவின்

கால்சட்டைக்குள் ஒளித்துக்கொண்டதாம் அது.

அப்பாவின் தடவலில்

அதன்

காம்பு மடங்கி நிமிர்ந்தது….

அந்தச்சேற்றுக்காட்டுப்பாதைகளில்

எல்லாம்

நிலவுடன் பேசிக்கொண்டு

அப்பா நடக்கும்போது தன் அழகை

நிலவுடன் ஒப்பிட்டு

பீற்றிக்கொண்டதாம்.

தன்

சி;ன்ன மகனைப்பற்றி

அப்பாவின் பேச்சைக்கேட்டு

அமைதியான

வெள்ளைப்பனி கொட்டும்

தனது நாட்டைப்பற்றி

உச்சியில் தெரிந்த பராலைட்டை

உற்றுப்பார்தவாறு

ஏக்கமாக முணுமுணுத்ததாம் அப்பிள்.

தலைக்குமேல் கீச்சிட்ட

ஷெல்லி;ன் சிதறல்களிடம் தப்ப

தலைமேல் கைவைத்ததை

அதேபோல் நடித்துச்

சேட்டை செய்ததாம் அது.

தொண்டை வறண்டு

சொண்டுவெடித்த நேரங்களில்

அரோகராச்சொல்லி

உதவிசெய்ததாம் அந்த அப்பிள்.

தட்டிவானில்

சாவச்சேரி தாண்டும்போது

வானின் துள்ளலுக்கேற்ப

லயத்துடன் வந்த

அப்பிளின் பெருமூச்சு

காற்சட்டையில்

வெப்பமாக படிந்ததாக அப்பா சொன்னார்.

மிஞ்சிப்போன

அப்பிளின் காம்பை

புத்தம் ஒன்றினுள் வைத்தேன்.

நெடுங்காலம்

இந்த அப்பிளின் கதையை

மக்கள் சொல்லித்திரிவார்கள்

அப்பாவுக்கு நான்

உறுதி சொன்னேன்.

ஆதாரத்திற்கு

அந்தக் காம்பு இருந்தது என்னிடம்.

இரண்டுபக்கமும் அழுத்தப்பட்டு

சப்பையாய்ப்போய்..

ஆதாரத்திற்கு

அந்தக்காம்பு இருந்தது என்னிடம்.

-சேரன்கிருஷ்

வெள்ளைவேட்டிக் கள்ளர்கள்

2009-09-11T23:47:00.000+05:30

அந்தா..

vட்டிக்காட்டிய

மெல்லிய விரல் நுனிகளில்

தெரிந்தது

என் பிளக் அனட்; வைட்காலம்

தண்டவாளத்தின் கனமான

ஓசையற்ற இருப்பைப்போல

நீண்டு கிடந்தது

ஒற்றைப்பின்னல்

வண்ணாத்திப்பூச்சிக் கிளிப்புடன்.

பின்னுக்கு கைபோய்

பிறசியர் பூட்டும்போது

திமிறி நின்றன மார்புக்குலைகள்.

மூக்குத்தி

இடம்மாறிஇருந்தது கண்ணாடியில்.

செல்போனின் முனையில்

தொங்கியபடி சின்னதாய் கரடிக்குட்டி

அதன்

இன்னும் சின்ன ரீசேட்டில் சிவப்பாய்

என் முதல்எழுத்து.

எத்தனை முறைதின்பேன்

இந்தச்சொண்டை>

ஐந்தே நிமிடங்களில்

மீண்டும் புதுமையுடன்...

கண்திறந்தால் தெரியும்

சிலநேரம் கண்ணீருடன் படபடக்கும்

இரு சின்னக் கண்கள்>

வலியோ என்ன சவமோ..

வீட்டில் சொல்ல வில்லையா..

ஆங்கிலத்தில் கேட்டால் என்ன

mர்த்தம் மாறாதே?

சிலநேரம் தோன்றும்...

கட்டினால் போகிறது..

சிங்களமோ தமிNoh..

கம்பாயமும் ஒருமாதிரி காவ்சாறிதான்.

எட்டிக்கிடந்த லப்டொப்பில்

சிலநேரம் பேஸ்புக்.

பாஸ்வேட்டும் என்பெயரா..

புத்தா என்பதா முருகா என்பதா

கலைந்த கட்டில் நேரானது.

மீண்டும் வரும் அந்தப்

பத்து நிமிடப்பசி

‘வீட்டில் சொல்லவில்லையா'

என்னும் போது மட்டும்

எனக்குg; பராசக்தி..

ஊமாயாகும் சக்திவேண்டும்.

-Nrud;fpU\;

“கலாங்” கும் காயத்ரி மந்திரமும்

2009-09-07T22:39:00.002+05:30

“கலாங்” கும் காயத்ரி மந்திரமும் உலகத்தில் இருப்பது ஒரே ஒரு இந்தியாதான் ஆனால் லிட்டில் இந்தியாக்கள் பல இருக்கின்றன.சிங்கப்பூரில் ஒரு லிட்டில் இந்தயா மலேசியாவில் ஒரு லிட்டில் இந்தியா தாய்லாந்தில் ஒரு லிட்டில் இந்தியா.இந்தியர்களுடனும் நகைக்கடைகளுடனும் தெருவில் வெற்றிலைத்துப்பல்களுடனும் மற்றும் பல சிறப்பம்சங்களும் இவற்றுடன் இருக்கும்.சிங்கப்பூரின் அந்த இரண்டு ராட்சதக்கட்டடங்களுக்கு நடுவே இருந்த குட்டித்திடலில் சீமெந்து பெஞ்சில் இருந்தவாறு ஸ_க்…ஸ_க் என்னும் கார்களைப்பாரத்துக்கொண்டிருந்தபோது மணி இரவு ஒண்டு இருபது.ரோட்டைக்கடந்து எதிரே இருக்கும் சாப்பாட்டுக்கடையில் இந்நேரமும் வியாபாரம் நடந்துகொண்டிருந்தது.சாய்ந்து உட்காரந்து தெருவைப்பார்த்து சோம்பிப்போனேன்.ஒன்றின்பின் ஒன்றாய் தொடராய் வந்தது கொட்டாவி. சீமெந்து பெஞ்சில் இருந்து இறங்கி சிக்னலில் நிற்கும் வாகனங்களை அவசரமாகப்பார்த்துக்கொண்டு தெருவைக்கடந்து போய் கரும்புச்சாறுபானம் ஒரு டின் வாங்கிக்கொண்டேன். ஒரு சிங்கப்பூர் டொலர்.எழுபத்தைந்து ருபாய்.

இங்கேயே டின்னை உடைப்பதா என்று சின்ன மனப்போராட்டம். கடையின் ஒரு மூலையில் பிளாஸ்ரிக்கதிரையில் ஆடாமல் இமைவெட்டுவது தெரியாமல் வெள்ளைப்பேய்போல அமர்ந்திருந்தான் ஒரு தாய்லாந்துக்காரன்.சிகரெட்டுக்கைமட்டும் உயர்ந்து தாழ்ந்துகொண்டிருந்தது.புகைத்தல் தவம் செய்துகொண்டிருந்தான்.தெற்கே தொடங்கும் தெருவில் உயரமான வெள்ளைக்காறி கொறவொறவென சூட்கேசை இழுத்துக்கொண்டு போய்க்கொண்டிருந்தாள்.கருப்புக்குட்டைப்பாவாடை அவளது நடைக்கேற்ப துள்ளித்துள்ளி விலக என்னைப்பார் என்றன மெல்லிய வழுவழுத்த கால்கள்.கரும்புப்பானத்தைச்சுமந்துகொண்டு எனது திடலுக்குத்திரும்பினேன்.

இரண்டு ஆணாய்ப்பிறந்து பெண்ணாய் மாறிய வேசிகள் செயற்கை முலைகள் இரண்டும் முள்ளாய்க்குத்த சோம்பல் முறித்தார்கள்.எனது அருமையான சீமேந்துபெஞ்சு பறிபோய்விட்டிருந்தது.அழகாக சுருக்கமில்லாமல் விரித்திருந்த புல்தரையில் பதிபோட்டுக்கொண்டேன்.எனது நண்பன் வரும் வழியைத்தான்;காணவில்லை.

அடோய்.. நேரத்தை வீணாக்கிப்போட்டாய்..

இருந்த இருப்பில் கழுத்தைமட்டும் திருப்பினேன் அவன்தான்.

இப்பத்தான் வாறியோ..நாயே..

டேய் இதில குந்திக்கொண்டு இருந்த நேரத்துக்கு பின்னுக்குத்திரும்பிக் கேட்டுப்பாத்திருக்கலாமே..சும்மா தானே இருக்குறாளுகள்.

ஏன்னெண்டு அவ்வளவு உறுதியா ‘அவள்’ தான் என்டு சொல்லுறாய் மச்சான்.குரல் எஸ் பி.பிக்கு தொண்ட அடைச்சதுபொலயெல்லொ இருக்கு.தயிரெடுக்க கையைவிட்டு மத்து வந்துதெண்டா?அது சரி இப்ப எங்க போறம்?

நண்பன் அடக்கமுடியாமல் பெரிதாகச்சிரித்தான்.வேசிகள் எங்களை நிமிர்ந்து பார்த்து விட்டு தங்கள் கதையைத்தொடர்ந்தார்கள்.

புண்.... நாளைக்கு புதவருசத்தை வைத்துக்கொண்டு இண்டைக்கு எங்க போறம் எண்டு கேக்கிறாய். இங்க கொழும்பு கிளப்பெண்டே ஒண்டு இருக்கு.கிழடுகள் தான் நிண்டு ஆடிக்கொண்டிருக்குங்கள்.எண்டாலும் பரவாயில்லை.போவம் வா.. அங்க போனாப்பிறகு யோசிப்பம் பிறகு எங்க போறதெண்டு.

எனது நெட்டை நண்பன் போய்க்கொண்டிருந்தான்.அந்த நடுச்சாமத்திலும் முஸ்தப்பாவின் முன்பக்கத்தில் றோட்டைக்கடந்துகொண்டிருந்த இரண்டு கைலாசபிள்ளையாரடி பொடியங்கள் கையாட்டினார்கள்.”என்ன இந்தநேரம்” என்ற குரல்களை வாகனங்கள் நசுக்கிக்கொண்டு சென்றன.

குறுக்கு வீதியைக்கடந்து பழசுபட்டுக்கிடந்த ஒரு தொழிற்சாலையின் பின்புறமாக நாங்கள் விரைந்து நடந்தோம்.எனது இடதுகைப்பக்கத்தில் மி;ன்னிக்கொண்டிருந்தது சிங்கப்பூரின் என்றும் உறங்காத துறைமுகம்.சுறுசுறுப்பான சிங்கப்பூர்.பெரிய மைதானத்தில் சிறிதாக இருந்தது அந்த கொழும்பு கிளப்.மைதானத்தில் அங்காங்கே கடதாசிகள் காற்றில் பறந்தன.பகல்நடந்த களியாட்டத்தின் தடங்கள்.

என்ன சாப்பிடுறாய்….

ஏதாவது கொத்துறொட்டி கிடைக்குமா? ஒரு குளிர்ந்த பீருடன்.

சப்தமில்லாமல் கொத்துறொட்டியை சாப்பிடத்தொடங்கினேன். இசைக்குளு மேலைத்தேய இசையைப்பொழிந்து தள்ளிக்கொண்டிருந்தது.குடும்பமாக வந்திருந்த ஒரு தாய் தன் மகளுக்கு மேலைத்தேய நடனத்தை சொல்லிக்கொடுத்துக்கொண்டிருந்தாள்.மங்கிய வெளிச்சத்தில் கண்ணைக்கூர்ந்து பாரத்தால் சாம்பல்நிறமாக நெடுந்தூரம் பரவிக்கிடந்தது மைதானம்.அப்பால் வானுயர்ந்த கட்டடங்கள் விளக்குகளால் செய்யப்பட்டிருந்தன.இசைபொழிந்து கொண்டிருந்தது.என் நெட்டை நண்பன் பூல் விளையாடிக்கொண்டிருந்தான்.

ஏதிரில் சாப்பிட்டுக்கொண்டிருந்தவருக்கு மன்னிக்கும் புன்னகைசெய்து விட்டு மெதுவாக எழுந்தேன்.விளையாடிக்கொண்டிருந்த நெட்டை நண்பனைப் பார்த்தேன்.புரிந்துகொண்ட நெட்டை நண்பன் கையைஆட்டியவாறு பூல் மேசையில்இருந்து விலகி என்னை நோக்கி வந்தான்.களுவும் அறையில் ஐந்து நிமிடங்களைக்கொன்றபின் பின்கதவால் வெளியேறினோம். சிங்கப்பூரின் கொழும்புக்கிளப்பின் பின்புறமாகப்போன பாதையில் போய் பிரதான தெருவை அடைந்தோம்.

இந்தா. இது என்ன?

புண்.. பாரன் எழுத்தை.

வயாக்ரா..இளநீல டயமண்ட் வடிவமாத்திரை.

சும்மாயிரு.எனக்கு வேண்டாம்.

நாயே.. போட்டுத்தான் பாரன். சுpறிலங்காகாரன் என்டா இவளுகளுக்கு இளப்பமடா.நீயும் போய்ப்பருசுகெடுத்துப்போடாதை.

இதப்போட்டாத்தான்டா பருசுகேடு.இவளுகளுட்டை பரிசுகெட்டாப்பரவாயில்லை.நாளைக்கு கலியாணம் கட்டினாப்பிறகு வாறவளிட்ட பரிசுகெடாம இருக்கோணும்.

சிங்கப்பூரில் ஒரு சீமேந்துக் குச்சொழுங்கையில் ஒரு தாத்தா தனது ஸ்டைலான சின்ன மோட்டர்சைக்கிளுடன் காலையில் இருந்து மாலைவரை காவல்இருப்பார்.மோட்டார் சைக்கிளின் பின்பக்க பெட்டியில் வயாக்கிரா மற்றும் இன்னபிற துணைச்சாதனங்கள் நிரம்பியிருக்கும்.ஒரு எண்பது வயது மதிக்கத்தக்க மலாய்த்தாத்தா இதை ஒரு சேவையாகச்செய்து வந்தார் போல.முகத்தில் எந்தச்சலனமும் இருக்காமல் வாழைப்பழம் விற்பதுபோல வயாக்ரா விற்பார்.கொச்சை ஆங்கிலத்தில் சில சமயம் கொக்கோக விமர்சனமும் செய்வதாக எனது நெட்டை நண்பன் சொன்னான்.

கொண்டா உன்ர பேரச்சொல்லிப்போடுறன்.சில ஆக்களுக்கு கண்தெரியாமயெல்லாம் போயிருக்காமே உண்மையா? சில ஆக்களுக்கு விறப்பு எடுபடாதாமே?

நாயே.. நீயும் போடாம.. என்னையும் பயப்பிடுத்திக்கொண்டு…கொண்டா அத.

சரி சரி விடு.

சியர்ஸ் சொல்லி தண்ணியில்லாமல் விழுங்கினோம்.ஏதொ பயம்வந்து அடிவயிற்றில் பாரமாய் உட்கார்ந்துகொண்டது.மணி அப்போது இரவு 2:05

மச்சான் எனக்கு யானைபலம் வந்ததுமாதிரி இருக்கு.உனக்கு எப்பிடி?

நண்பனின் மனநிலையை அறிவதற்காக சும்மா உசுப்பினேன்.

உன்னை இஞ்சனேக்க அடிச்சுத் தாட்டுப்போட்டுப் போடுவன்.உனக்குத்தான் இது புதிசு. எனக்கில்ல. நண்பன் சிரித்தான்.

வளுக்கிக்கொண்டு வந்தது சாம்பல் நிற பென்ஸ். தலையில் மஞ்சள் எழுத்துக்களுடன். எனது நெட்டை நண்பன் ஆசுவாசமாக பின்சீட்டில் தன்னை புதைத்துக்கொண்டு ‘கலாங்’ என்றான்.

சாதுவா வேர்க்குது மச்சான்…

அட நாயே.. பயப்பிடாத.ஒண்டும் செய்யாது.ஆகப்பயமாயிருந்தா காயத்திரி மந்திரம் சொல்லிக்கொண்டுவா.

நண்பன் காயத்திரிமந்திரம் சொல்லிக்காட்டத்தொடங்கினான்.கொத்துரொட்டியுடன்;விட்ட கால்ஸ்பேக் காயத்திரி மந்திரமாக கொட்டத்தொடங்கியது.

ஓம் பூர்;புவஸ்வக.. தத்சவிதுர் வரேண்யம்.. கடவுளே.. உலகத்தின் தந்தையே’ வாழ்க்கையின் பொருளே’ வலிகளில் இருந்து எம்மை விடுவிப்பவனே…. -

-சேரன்கிருஷ்

பதிவர்கள் மென்மையானவர்கள்.

2009-08-26T00:12:00.001+05:30

தமிழ்நாட்டில் நடந்த பதிவர்சந்திப்பொன்றில்பேசுவதற்கு ஒரு நண்பருக்காக எழுதியவரிகள் இவை.

மெல்லத்மிழினிச்சாகும் என்று சொல்லித்திரிந்தோர்க்காய் ஏண்ணித்துணிந்தே உயிர்த்தோம் பதிவராய் இணையத்தில்.

கடைசியில் நண்பரும் போகவில்லை சந்திப்பும் நடக்கவி;ல்லை.அந்தளவிற்கு பிரச்சனைகள் அங்கே.

அவ்வளவும் இணையத்தில் பதிவுகளில் எழுத்தாளர்களாய் கருத்துப்பகிர்பவர்களால் தூண்டப்பட்டவை.

சரியாக ஒன்பது மணிக்கு ஆரம்பித்திருக்கவேண்டிய பதிவர் சந்திப்பு ஒன்பது இருபதுக்கு ஆரம்பித்தது.தெரிந்த முகங்களாகத்தேடினால் யாரையும் காணவில்லை.ஊஞ்சல்காரன் மட்டும் தான் தெரிந்தான்.அவனும் சந்திப்பை ஒழுங்கமைத்துக்கொண்டிருந்ததால் பேசமுடியவில்லை.கதிர்காமத்தம்பி என்ற பரியோவான் கல்லூரி ஆசிரியர் வந்திருந்தார்.மெதுவாக அவருக்கு அருகில்போய் அமர்ந்துகொண்டேன்.

நீங்களும் எழுதிறநீங்களோ?

பெருசாஇல்லசேர்.ஆனால் பதிவுகளை தொடர்ந்து வாசிப்பதுண்டு.

நான் எழுதுறேல்ல ஆனால் பதிவவுகள வாசிப்பன். ஓன்பது மணிக்குத்தொடங்குதெண்டாங்கள்....?

இருபதுநிமிடங்களின் பின் ஆசிரியர் சங்கரப்பிள்ளை மண்டபத்து பின்கதவால் வெளியேறிவிட்டார்.கொஞ்சம் முந்தித்தொடங்கியிருந்தால் அவருக்கு அந்த இருபது நிமிடங்கள் பயன்பட்டிருக்கும். கூட்டம்தொடங்கும்பொழுது வரவேற்புரை நிகழத்தியது புல்லட்பாண்டி. இயல்பான அறிமுக உரை சிலரை கலகலக்கவைத்ததையும் கொஞ்சம் காத்திரமான கருத்துப்பரிமாற்றத்தை எதிர்பார்த்துவந்தவர்களுக்கு மாறாகவும் இருந்தது. வுலைப்பதிவும் சட்டமும் பற்றி பேசிய ஊஞ்சல்காரன் சுபாணு இதற்காக தன்நேரத்தை செலவழித்து தகவல்கள் சேகரித்தது பேச்சில் தெரிந்தது.”அத்துடன் நாங்கள் சின்னப்பெடியங்கள் ஒழுங்கமைத்த கூட்டத்திற்கு” என்று குறிப்பிட்டது உறுத்தலாக இருந்தது.எப்பொழுது ஒரு கூட்டத்தை ஒழுங்கமைக்கவேண்டும் நெறிப்படுத்தவேண்டும் என்ற சிந்தனை எழுந்தபிறது உங்களை பணிவு என்ற

பெயரில் தாழ்த்திக்கொள்வது சரியாகாது.

ஊஞ்சல்காரன் சொன்னதில் டொமைன் நேம் பற்றியதில் ஒரு திருத்தம்.ஒரு வர்த்தகஸ்தாபனத்தின் பெயரில் ஒருவர் டொமைன்வாங்கினால் அதனை சட்டத்தின் மூலம் அந்த நிறுவனம் திரும்பப்பெற்றுக்கொள்ளலாம் என்பது எல்கே என்று முடியும் டொமைன்களுக்கு மட்டுமே செல்லுபடியாகும்.

கொம் போன்ற முகரிகளை நீங்கள் எப்படியும் வாங்கலாம்.

தனிநபரிடமிருந்த வோட்கா.கொம் என்ற முகவரியை ஒருலட்சம் அமெரிக்க டாலர் செலுத்தி வோட்கா கொம்பெனி விலைக்கு வாங்கியது இரண்டு வருடங்களுக்கு முதல்.

ஊரோடியை அன்றுதான் அறிந்து கொண்டன்;.தமிழ் மணத்தில் ஆரம்பகாலங்களில் வாசிக்கும் பொழுதே அவரது பதிவுகளைவைத்தும் வலைப்பூவை வைத்தும் சரக்குள்ள தலை என்று கதைப்பதுண்டு.சந்திப்பு முடிந்த பின்னர் இரண்டு வார்த்தை பேசிய பின்னர் பணிவான பண்பான நண்பர் எனத்தெரிந்துகொண்டேன்.

மருதமூரான் திரட்டிகளைப்பற்றிச்சொன்னார்.யாழ்தேவி திரட்டியைப்பற்றி விளக்கினார்.மற்றத்திரட்டிகளைப்பற்றியும் குறிப்பாக தமிழ் மணம் பற்றியும் குறிப்பிட்டார். யாழ்தேவியைப்பற்றி அதிகம் பேசப்பட்டதாக அவர்மேல் விமர்சனப்பதிவுகளும் வந்தன. இலங்கை பதிவர் சந்திப்பில் இலங்கைத்தமிழர்களின் பதவுகளைத்திரட்டும் திரட்டிக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்காமல் வேறு எதற்கு கொடுப்பது? அவர் தமழிஷ் பற்றியும் கதைத்திருக்க வேண்டும்.வெளிநாட்டவர் பார்வையிடும் முக்கிய திரட்டிகளில் அதுவும் ஒன்று.புதிய பதிவர்களுக்கு உபயோகமாக இருந்திருக்கும்.பதிவுகளை புத்தகமாகவும் அதேநேரம் பதவர்களுக்கு கொடுப்பனவுவழங்கும் திட்டத்தையும் அறிமுகப்படுத்தியது வரவேற்பைப்பெற்றது.

புதிவர் லோஷன் பதிவுலக அனுபவங்களை பகிர்ந்துகொண்டார்.அறிமுகப்படுத்தும் பொழுது ‘நிறைய வாசிக்கிறேன்’ என்று சொன்னார்.அது தான் தேவை என்று எனக்குள் சொல்லிக்கொண்டேன்.சரியான இடத்தில் சரியாக வெளிப்பட்ட வார்த்தை.இன்னும் பத்துப்பேரையாவது ஊக்குவிக்கும்.

தொழில்நுட்பத்தைப்பற்றிய பேச்சு என்றுதான் எனக்கு வழங்கப்பட்ட தலைப்பு.புளொக்கின் அடிப்படையான ஆர்எஸ்எஸ் பற்றியும் திரட்டிகளின் தொழில்நுட்பம் மற்றும் கணினிமொழிகள் சொந்தடொமைனின் அனுகூலப்பிரதிகூலங்கள் அட்சென்சில் காசுபார்ப்பது பற்றியும் சைபர்செக்கியுரிட்டியின் அறிமுகத்தையும் விளக்கினேன்.

புதிவர் சந்திப்பில் ஒரு விசேஷ அதிதியா என்று புருவங்களை உயர்த்தினால் அதை அவரது அக்கறையான முதிர்சியடைந்த பேச்சு சமப்படுத்தியது.கவிஞர் நீலவாணன் மகன் என்பது கூடுதல் தகவல்.

ஏஜே கனகரட்ணா மகாகவியின் கவிதைகளைப்பற்றிக் கதைக்கும்பொழுது நீலவாணனையும் நினைவுகூர்வார்.பல்கலைக்கழகப்பட்டம்பெற்றவன்தான் கவிதைஎழுதமுடியும் என்ற நினைப்பபை துடைத்து தூரப்போட்டவர் நீலவாணன்.

வழி அல்லது மொழி என்ற இவரது கவிதைநூல் எனது புத்தக அடுக்குக்குள் இப்பொழுதும் இருக்கிறது.

யுhழ்தேவி தனது பெயரில் யாழ் என்றசொல்லைகொண்டிருந்ததால் அது பிரதேசவாதத்தை ஊhட்டுவதாக ஒரு கருத்து எழுந்தது. யாழ்தேவி ஒரு அப்பாவித்திரட்டி. அதன் உருவாக்கத்தில் நானும் ஒரு மண்சுமந்த அணில்.அதன் நடவடிக்கைகளில் நான் எந்த பிரதேசவாதத்தையும் காணவில்லை.அப்படி இருந்தால் முதல்கண்டிக்கும் நபர்நானாகத்தான் இருப்பேன். பிரதேசவாதம் அங்கு புகுத்தப்பட்டதன் பின் என்னால் சிலகருத்துக்களை சொல்லாமல் இருக்கமுடியவில்லை.பிரதேசவாதம் என்ற நச்சு ஊட்டப்பெற்ற மனத்துடன் எண்பதுக்குமேற்பட்ட பேரை அந்த மண்டபத்தை விட்டுவெளியேற என்னால் அனுமதிக்க முடியவில்லை.

’கனவுகளால் நிறைந்தது’ என்ற கவித்துவான இன்பத்துக்கு ஏங்கும் பொருள்கொண்ட மோட்டோவை நான் எந்த விஜயின் படத்திலும் பார்க்கவில்லை.சிலவேளைகளில் சத்யஜித்ரேயின் அல்லது மிருணாள்சென்னின் இயக்கத்தில் வந்த படங்களில் இருந்திருக்கலாம்.ஆனால் இவற்றின் முடிவில் நான் ஒன்றைமட்டும் உணர்ந்துகொண்டேன்.ஒரு நல்ல திரட்டி தவறாக பயன்படுத்தப்பட்டுவிடக்கூடாது என்ற உண்மையான பயமும் அக்கறையும்தான் இவ்வாறான சர்ச்சைக்கு காரணம் என்று.உங்கள் அக்கறை வீண்போகாது. சுpம்பு நயன்தாராவின் சொண்டைக்கடித்ததுபோல யாழ்தேவி ஒரேநாளில் எல்லோராலும் பேசப்பட்டது இதனால் நடந்தது.

யாழ்தேவி என்ற பெயர் பொதுவாக எல்லோருக்கும் தெரிந்ததாக அறிமுகமுடையதாக இருந்ததால்தான் அதற்கு அந்தப்பெயர் சூட்டப்பெற்றிருந்தது.

சொந்த எழுத்தில் எழுதுவதால் நாங்கள் என்ன எழுதுகிறோம் என்று ஒரு பொறுப்புணர்வு இருக்கும் என்று ஒருவர்கருத்துச்சொன்னார்.மதுவர்மன் என்று நினைக்கிறேன்.உண்மைதான். ஆனால் ஏவ்வளவுதூரம் நடைமுறைச்சாத்தியப்படும் என்று தெரியவில்லை.

பலபதிவர்களுக்கு கருத்துச்சொல்லவோ விவாதிக்கவோ சந்தர்ப்பம் கிடைக்கவில்லை.பதிவர் சந்திப்புகள் சாதாரண இலக்கியச்சந்திப்புகளில் இருந்து வேறுபடுவதற்கு காரணம் பதிவர்கள் எல்லோரும் சமன் என்பதுதான். தங்கள் கருத்தை தங்களது சகபதிவர்களுடன் கூச்சமில்லாமல் விவாதிக்கலாம் என்ற நம்பிக்கையும் அதற்கான சந்தர்பம் கிடைக்கும் என்ற நம்பிக்கையும் தான் பதிவர் சந்திப்புகள் வெற்றிபெறுவதற்கு காரணம்.அதற்கான சந்தர்ப்பங்கள் குறைவடையும் போது பதிவர்கள் மெதுவாக ஒதுங்கத்தலைப்படுவார்கள்.அடுத்த முறை ஒழுங்கமைக்கும் பொழுது ஒரு திறந்த இடமாக இருந்தால் நல்லது.

புளுங்கித்தள்ளிவிட்டது மண்டபத்திற்குள்.

நிதி திரட்டும்பொழுது எழில்;வேந்தன் பெட்டியை ஒவ்வொருவர் ஒவ்வொருவராக நகர்த்த ஆலோசனை சொன்னதும் மெமன்கவி அதை மறுதலித்ததும் காணமுடிந்;திருந்தது.

மத்தியவங்கியே பொய்சொல்லும் நாடு இது எழில்வேந்தன் .

கொஸ்ட்கட்டிங் என்ற பதத்தின் பின்னால் ஒழிந்திருக்கும் கொடிய பொருளாதாரவிழ்ச்சியின் கோரமுகம் தெரியவில்லை உங்களுக்கு.

இன்றைக்கு ஆறுமாதங்களுக்கு முன்கூட ஸ்லேவ் ஐலண்டில் இருக்கும் எனது அலுவலகத்திற்கு கொள்பிட்டியில் இறங்கி நடந்துபோயிருக்கிறேன் மாசக்கடைசி என்பதால்.

எல்லோரிடமும் எப்போதும் காசு இருக்கும் என்பதல்ல.சின்னமனகசப்புக்கூட ஒரு பதிவனை இந்தப்பக்கம் தலைவைத்துப்படுக்காமல் இருக்க போதுமானது.

மேமன்கவி> எப்பொழுது தற்காலத்திற்கேற்றமாதிரி உங்களை மாற்றிக்கொள்ளவும் தொழில் நுட்பஉலகில் நீந்த வெளிக்கிட்டீர்களோ அப்பொழுதே உங்கள்கால இலக்கியவாதிகளில் இருந்து வேறுபட்டுவிட்டீர்கள்.டொமினிக்ஐPவாவுக்கும் இந்தப்போதையூட்டும் உலகத்தைக்காட்டுங்களேன். உங்களைப்போன்ற மன்னார் அமுதனைப்போன்ற நண்பர்கள் ஐPவாவுக்கு இருந்தும் அவரை இன்னும் வலைப்பூக்கள் பக்கம் காணவில்லை

பதிவுலகில் எனக்குப்பிடித்தது ‘விமர்சனம்’.

இங்கே எதுவும் விமர்சிக்கப்படும். யாரும் தப்பமுடியாது. ஆனால் இந்த முகத்திற்கெதிரான விமர்சனங்களால் பதிவுலகைவிட்டு ஓடியவர்கள் ஏராளம்.ஆனால் கொஞ்சம் அடிபட்டு வந்தவர்களுக்குத்தெரியும் இந்த விமர்சனங்களுக்குப்பின்னால் உள்ள நன்மை.நண்பர்களால் மட்டுமே முகத்திற்குநேர உங்களை விமர்சிக்க முடியும்.

மறக்கமுடியாத இன்னொரு நபர் நிகழ்ச்சியை தொகுத்த சதீஸ்.நிகழ்ச்சி முடிந்ததும் அனைவரும் போனபின் மிஞ்சியிருந்த பற்றீசையும் கோப்பியையும் ஒரு கைபார்க்த்துக்கொண்டு நடந்த சந்திப்பைப்பற்றி அலசினோம். இப்படிபேசுவதற்கு தனியாக படித்தீர்களா என்று அப்பாவியாக கேட்ட என்னிடம் இல்லை என்று சிரிப்பாலேயே சொன்னார்.குரலில் ஒரு தடங்கல் ஒரு விக்கல் ஒன்றுமில்லை.

சரளமாக கொட்டுகின்றன வார்த்தைகள்.

அனுபவித்துப்பேசுகிறார்.

அஷோக்பரன் உங்களின் ஊடகங்கள் தொடர்பான கருத்து பெறுமதியானது.தவறுகளே நாளைக்கு உண்மையென்று வாதிடப்படலாம்.ராவணன் புட்பகவிமானத்தில் சீதையைத்தூக்கிவந்ததால் தாங்கள் அந்தக்காலத்திலேயே விஞ்ஞானத்திலும் கணிதத்திலும் சிறந்தவர்கள் என்று சிங்கள மக்களுக்கு போலியான அறிவு திணிக்கப்பட்டிருப்பதைப்போன்று இந்த உச்சரிப்புகளும் நாளை சரியென்று வாதிடப்படலாம்.ஆனால் பாருங்கள் உங்கள் கருத்துக்குப்பின் ஓடிப்போய் உங்கள் புளொக்கைப்பார்த்தேன்.அதில் ‘மச்சங்’ என்ற கிடக்கிறதே அதற்கென்ன சொல்லப்போகிறீர்கள்.

மச்சாங் மாற எலகிரி எல்லாம் இனித்தமிழல் புகுந்துவிளையாடத்தான் போகிறது.நாளைக்கு என்மகன் இவையெல்லாம் தமிழ் என்று என்னுடன் வாதிடத்தான் போகிறான்.தொலைகிறது போ என்று மருதமூரான் தளத்திற்குப்போனல் அங்கு ‘அன்புள்ள காதலுக்கு இல்லைங்க இலங்கைப்பதிவர்களுக்கு” என்று தலைப்பில் அவரது பதவு இருந்தது.பாரத்தவுடன் ‘என்ன பு…’ என்று தான் வாயில் வந்தது.இப்பொழுதுதானே இந்தியத்தமிழின் கலப்பைப்பற்றிக்கதைத்துவிட்டு வந்தோம்.

புதிவர் வந்தியத்தேவனுக்கு ஒரு கவலை.தங்களை மீடியா கண்டுகொள்ளவில்லையே என்று.என்னத்தை எழுதிவிட்டோம் மீடியா கண்டுகொள்வதற்கு?எண்பது பேர்சேர்நதவுடன் மீடியா கண்டுகொள்ளும் என்ற எதிர்பார்பை விட்டுவிடுங்கள்.எங்களது எழுத்து சமூகத்தில் கலக்கவேண்டும் மக்களிடையே பாதிப்பபை ஏற்படுத்தவேண்டும் எழுத்துக்களின் அதிர்வுகள் மக்களின் அரசாங்கத்தின் சமூகத்தில் எதிரொலிக்கவெண்டும். இவை நடக்கும் காலம் தொலைவில் இல்ல.அப்பொழுது மீடியாக்கள் எங்கள்; பின்னால் வரும்.

ஏண்பதுக்கு மேற்பட்ட கூட்டம் ஒன்றைக்கூட்டி நெறிப்படுத்தி சரியாக முடிப்பதென்பது சாதராணவிடயமல்ல.ஆனால் நடந்திருக்கிறது. இந்தப்பரபரப்பும் ஆர்வமும் அடுத்த பதிவர் சந்திப்பையும் பதிவர்களால் நிரப்பும்.பதிவர்சந்திப்புக்கு உண்மையாக உழைத்த அனைவரும் நினைவுகூரப்படுவார்கள்.

பதிவர் சந்திப்பின் பரபரப்பை காற்றோட்டமாக ஒரு காற்சட்டையுடன் கந்தசாமிபார்த்து தீர்த்துக்கொள்ளலாம் என்றிருக்கிறேன்.

வெள்ளவத்தை கடற்கரையும் அவசரப்பட்ட காதலர்களும்

2009-08-15T12:38:00.000+05:30

மேல்பொத்தான்திறந்த மேல்சட்டையின் ஒரு கையில்புகுந்து மறுகையல் வந்தது காற்று.காலிவீதியிலேயே கடற்கரையின் உப்புக்காத்து மணம் கசிந்துகொண்டிருந்தது. வெள்ளவத்தை காலி கலர்லைட்டில் நண்பர் பிரசாத்திற்காக பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன். புளுக்கடித்ததுபோல திடீரென ஒரு கடற்கரைப்பயணத்திற்கு ஆசைவந்தது.நீச்சலுக்குபுறப்பட்டுக்கொண்டிருந்த நண்பர் பிரசாத்தை மறித்து கடற்கரைபோக ஆயத்தமானோம்.

புpரசாத் தன்னுடைய கமராவையும் தன்னுடன் கொண்டுவந்தார்.நெடுகிலும் பயன்படுத்தும் ஸ்ரேசன் வீதியைத்தவிர்த்து மனிங்பிளேஸ_க்கு முன்னால் உள்ள வீதியால் கடற்கரையைநோக்கி நடைபோட்டோம்.ஐந்தரை மணிவெய்யில் கணகணப்பாக இருந்தது.உச்சவெம்மையிலிருந்து தணிந்து கொண்டிருக்கும் தருணம் உலகம் இளமாலைப்பொழுதில் மினிங்கிக்கொண்டிருந்தது.கடற்கரையெங்கும் தண்டவாளத்திற்கு இந்தப்பக்கமாக நெடுகிலும் பஸ்கள் நிறுத்தப்பட்டிருந்தன.இலங்கையின் பலபாகங்களிலிருந்தும் வந்த சுற்றுலாப்பயணிகளில் கடைசித்தரிப்பைப்போல இருந்தது. ஆங்கேயும் இங்கேயும் பட்டங்கள் பறக்க கலகலப்பாக இருந்தது கடற்கரை.

rரி இந்த அருமையான மாலைப்பொழுதை நண்பர் பிரவீன் இழக்கக்கூடாது என்ற நல்லெண்zj;தில் அவரையும் தெலைபேசியில் அழைத்தால் பிரவீன் பின்னேரம் உண்ட மயக்கமும் உறங்கிய மயக்கமும் தெளியாத நிலையில் தொலைபேசியில் தூங்கிவிழுந்தார்.சரி இவர்வந்தால் கடற்கரையில் குப்பறப்படுத்தாலும் படுத்துவிடுவார் என்று பயந்து தெலைபேசியைத்துண்டித்துவிட்டு நடையைத்தொடர்ந்தோம். வேள்ளவத்தை கடற்கரை புதுமையானது.அதில் நீங்கள் ஓடிவிளையாட முடியாது.ஆனால் ஒளிந்து விளையாடலாம்.(படத்தை பாருங்கள் புரியும்.(பதிவர் மருதமூரான் இங்குதான் வீட்டுப்பாடம் செய்வதாகச்சொல்கிறார்கள்). அதையும் விட அடித்துப்பிடித்து விளையாடலாம்.தண்டவாளத்தில் கும்பலாக கும்மியடிப்பவர்கள் ரெயின் வந்ததும் இந்த விளையாட்டை விளையாடுவார்கள்.

அப்படியே நடந்துபோனால் நண்டுக்கும் கடல்அலைக்கும் நடக்கும் யுத்தத்தை பார்கலாம்.என்ன நீங்கள் கால்சட்டையை சுருட்டிவிட்டு வளுக்கும் பாறைகளில் பல்லை பந்தயம் வைத்து இறங்கவேண்டும். இடைக்கிடை நீங்கள் வித்தியாசமான ஆமைகளைப்பார்க்கலாம்.இந்த ஆமைகள் குடைகளுக்குள் குந்தியிருக்கும்.டெனிமும் பஞ்சாபிக்கால்களும் சிலவேளைகளில் வெளியே தெரியலாம்.பாறைகளில் பாiறைகளாய் ஒட்டியிருக்கும் இந்த ஆமைகள் சிலநேரம் வினோதமான சத்தங்களை எழுப்பும்.’ம்ம்ம்… ஸ்ஸ்..’. நீங்கள் அதையெல்லாம் கண்டுகொள்ளவே கூடாது.அப்படி நீங்கள் அடக்கமுடியாத ஆமைரசிகரா,அப்படியானல் ஆமைகளை ரசிப்பதற்கு சில தந்திரங்கள் இருக்கின்றன. சன்ரீவி பார்ப்பதுமாதிரி அதைப்பார்க்கக்கூடாது.ஆமைகள் இன்னமும் தங்களை உள்ளே இழுத்துவிடும்.குடைஓட்டுக்குள் தங்களை ஒளித்துக்கொள்ளும்.சக்திரீவி பார்ப்பதுமாதிரி பார்த்தால் உங்கள் கண்ணுக்கு ஏதாவது சிக்கலாம்.அப்படியும் முடியவில்லையா.கவலையைவிடுங்கள் கடற்கரையெல்லாம் இந்த ஆமைகள்தான்.போறவழியெல்லாம் பார்த்துக்கொண்டே போகலாம்.

கடல்அரிப்பைத்தடுப்பதற்கு போடப்பட்டிருகும் பாறைகள் பிரமாண்டமாக வழியெல்லாம் கருமையாக விளிம்புகட்டியிருக்கும்.அலைஅடிக்கும் போது நீல அலை வெள்ளைப்பாலாக இந்த பாறைகளுக்கிடையே வழிகிறது.கடற்கரைமுடியும் இடத்தில் ஏதோ ஒரு ஜப்பானிய தன்னார்வத்தொண்டுநிறுவனம் அருமையாக சீமெந்து பெஞ்சுகளையும் சிறுவர் விளையாடும் வசதிகளையும் ஏற்படுத்தியிருக்கிறது.இலக்கியச்சந்திப்புகளுக்கு அருமையான இடம் இது.கையில் கால்ஸ்பேக்குடன் கடற்கரையில் கவிதைபேசும் காலம்பற்றி நாங்கள் நீண்டநேரம் உரையாடினோம்.கடற்கரையில் இருந்து ஒரு நூறுமீற்றர்களுக்கப்பால் நிரைத்துச்செல்லும் கப்பல்கள் மினுங்கியபடி எங்களுக்கு துணைநின்றன.

இருளிலும் ஒளிரும் பட்டம்

தண்டவாளத்தில் வளர்ந்த வெள்ளைப்பூக்கள்

கடற்கரையை அண்மித்துள்ள தொடர்மாடிகளில் ஒன்று

வீ வோன்ற் றிவென்ஜ்ஜூ

றயிலுக்கு டாட்டா..

அவசரப்பட்ட காதலர்கள்

காதலர்கள் ?? சந்திக்கும் தாளைமரத்து குகைமறைவு

பதிவர் சந்திப்புக்கு லொக்கேஷன் பார்க்கப்படுகிறது

ஓடுமீன் ஓட உறுமீன் வருமளவும் வாடிநிற்கும் கொக்கு

அலையுடன் சண்டையிடும் நண்டு

பாறையுடன் மோதி பாலாய் வழியும் அலைகள்

வெள்ளிக்கிழமை

2009-06-23T21:11:00.000+05:30

கண்களைச்சொறிந்துகொண்டு
இறங்கினேன்
களைப்பாய் இருந்தது.
வெள்ளவத்தைச்சந்தி என்றும் போல்
விறுவிறுப்பாய் இயங்கிக்கொண்டிருந்தது.
கையைஇறுக்கிய முழுக்கைச்சட்டையை
பிடுங்கி எறியவேண்டும் போல்
உடம்பெல்லாம்
வியர்வைப்பிசுபிசுப்பு

டிங் டிங்..
டிங் டிங்..
யாருமில்லையோ?
மாற்றுத்திறப்பைக் கண் தேடியது.
பூச்சாடியின் பின்னா.. மீட்டர்பொக்சுக்குள்ளா?

காலறுறைகள்
உள்வெளிமாறி
புகுந்துகொண்டன காலணிக்குள்.
நேர்த்தியாக இருந்தன
சூ றக்குக்குள் அடுக்கிய
காலணிகள் இரண்டும்.

வெள்ளிக்கிழமை என்ன?
சாம்பிராணிமணம் கேட்டது.
காலணிக்குகைக்குள் இருந்து
சூடாய் சாதுவன ஈரமாய்
வெளிவந்த கால்கள்
குளிர்ந்த மாபிள்தரையை
ஒத்திக்கொண்டன.

முகத்தை நிமிர்த்தி
எதிர்கொண்டேன்
குழாயில் இருந்துகொட்டும்
பூநீர்த்துவாலையை.
காதோரம் சூடாய்ப்பாய்ந்து
குளிராய் இறங்கியது கீழே.
கண்களைத்திறந்து நீர்வாங்கி
களைப்புத்தொலைத்தேன்.
சவர்ஜெல்லின் பூச்சில்
அழுக்கெறிந்து மீண்டது உடல்

மின்விசிறியின் கீழ்
வெள்ளைத்துவாயின் ஒத்தடத்தில்
சிலிர்த்துப்போய்
ஆப்டர்சேவின் கொஞ்சத்தை
இரண்டு கையிடுக்கிலும் தெளித்துக்கொண்டேன்.

உள்ளாடையில்லாமல்
நீலடெனிம்.
அயன்பண்ணாமல் மொடமொடவென
ஏன் துவைத்தாய் என்று
அடம்பண்ணியது.
கையில்;லாத வெள்ளை பெனியன்
யார்வரப்போகிறார்கள் இந்தநேரம்.

கட்டிலில் தாவியவுடன்
கைதுழாவும் றிமோட்.
கால்மேல் மடிந்து எறியது
மறுகால்.
கோலங்களா..கலசமா?

வாசலில்கேட்டது
செருப்பின் சரசரப்பு.
கையில் மரக்கறிக்கூடையுடன்
தலைஅறைக்குள் நீண்டது.
கண்ணைக்கூசிச்சிரிப்புடன்
கைகளை இடுப்பில் ஊன்றி
ஒருபார்வை.
பின்னேரம் முழகியிருந்தாள்.
இன்னும் ஈரமான தலையிலிருந்து
ஷம்பூ மணம் இழுத்தது.
வுpரித்திருந்த தலையிலிருந்து
நீர்பரவி
ஈரமாயிருந்த இளநீலச்சருகைச்
சுடிதார்.
சின்னிவிரலின் துணையுடன்
ஸ்டைலான சின்னத்திருநீற்றுப்பூச்சு.

என்ன பாக்கிறாய்?
சிரித்தபடிகேட்டாள்.
பதிலின்றி
சுட்டுவிரல் மட்டும் ஆடி
அருகே அழைத்தது.
என்ன?
சிணுங்கி வந்தது குரல்.
மீண்டும் சுட்டுவிரல்.

ஆ இப்பசொல்லு என்ன?
கைகளைக்கோர்த்து மெதுவாக
அருகேயிருந்தாள்.
தலையைக்கோதியது மறுகை.
கண்களுக்கு குறுக்கால் அசைந்துசெல்லும்
கைகளில் கோர்த்த காப்புக்கள்.
அப்படியே இழுத்து
நெங்சில் சரித்துக்கொண்டேன்.
மார்புகுழைய என்னுள் ஒடுங்கிக்கொண்டாள்.
முதுகுதடவிய கையைக்கோர்த்து
கண்களுக்குள் பார்த்துக்கொண்டாள்.
எனக்காகப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தியா?
சக்திரீவி ஓடிக்கொண்டிருந்தது.
புர் புர்ரென் போனில் நீயூஸ் அலேட்கள்.
நின்மதியாகச்சொல்லிக்கொண்டேன்
நாளைக்குச்சனிக்கிழமை.

-(தனிமையில்)சேரன்கிருஷ்

மீண்டும் வரும் யாழ்தேவி ரயில்

2009-06-01T21:24:00.000+05:30