Fifty shades of grey

 

I was shocked by the news of this trilogy 'Fifty Shades of Grey'   was initially banned from public libraries in certain American cities. I watched the movie , it was really fast moving specially when the couple meet, there were few erotic scenes, that's all. I enjoyed the story as Anna steal as we both didn't know what would happen next. For me it was a thriller :)

But i was mostly worried about the authorities decision making on behalf of us. Who gave the rights to remove the book from the shelf of the library?Who the hell are they to decide what is right and wrong? If you take control of my freedom to learn what is  right and wrong , how can i decide that by my self? How do i know something is wrong if you don't allow me to experience the wrong? How do i enjoy the freedom of feeling  the guiltiness after doing something bad if you did't allow me to experience the bad? For me 'Bad' is the word which someone has defined.I don't want to know about it , someone shouldn't tell me what is bad, I must learn it all by myself.I want to experience it whether it is book or my life.

Fishing at wellawatta beach :)

I was very exhausted , University  mid semester exams, work , assignments etc. Last month i couldn't sleep properly.
Decided to go for fishing and waiting for the right time to come. 
yes, poyaday fell on a friday. I started to prepare from Thursday.On the same evening, i went to the near supermarket and bought 250gs of shrimp and refrigerated it.

Woke up at around 6AM and got ready. had a cup of hot milo tea and few sugar biscuits. Cleaned the Shrip and put it in a box. Prepared my all fishing gears. Two rods , one is eight feet  and other one is seven feet.Left home around 6.30 in the morning. Hooked number 4 hook on six feet rod and another 15 on eight feet rod. Spent around one hour. see what i got.

A large , 'Pari fish'. Weighed 500g. Good one. Happpy holiday :)

Surekha Yadav - Singapore

எனக்கு வயது இருபத்துஆறு. எனக்குக் கான்சர். இப்படித் தொடங்கிருந்தது அந்தப்பதிவு.

சிங்கப்பூரில் சைனாடவுனில் ஒரு வைத்தியசாலையின் மேல்மாடியில் ஒரு அறையில் இயங்கிக்கொண்டிருந்த அலுவலகம் ஒன்றில் முதல்முறையாக சுரேகாவைச்சந்தித்தேன். உள்ளுக்குள் நுளைந்ததும் நான்தான் 'சுரேகா" என்று கைகொடுத்தது பெண்.
 தலைமுடிஎதுவும் இல்லாமல் நான்குநாள் சவரம்செய்யாமல் இருக்கும் முடியுடன் ஒரு நாவல் நிற மினியில் பளபளக்கும் தொடைகள் தெரிய , ஏதோ பாரிஸ் இறக்குமதியோ என்று வியந்து கொண்டேன்.அந்த அலுவலகத்தில் நடப்பதற்கே இடம்கிடையாது. சுரேகா,சுரேகாவின் அண்ணன் இன்னும் இருவர் அங்கு வேலைபார்த்துக்கொண்டிருந்தனர்.

இலங்கையில் இருக்கும் எனது அலுவலகம் சிங்கப்பூரில் இருக்கும் இவர்களுடன் எவ்வாறு இணைந்துவேலைசெய்வது என்பது பற்றி பேசிக்கொண்டிருந்தோம்.அந்த மினியுடன் சுரேகாவால் சரியாக கதிரையில் இருக்க முடியவில்லை.ஒரு கை உடையை சரிபண்ணிக்கொண்டே இருந்தது. ஒருமணித்தியால பேச்சுக்குப்பின் அவர்களிடம் விடைபெற்றுக்கொண்டேன். அதன்பின் மூன்று நாட்கள் சிங்கப்பூரில் இருந்தும் அதன்பின் அவர்களை சந்திக்க எனக்கு வாய்க்கவில்லை.

மைக்றோசொவ்ட் சிங்கப்பூரில் எனக்கு ஒரு முக்கியமான அலுவலாக சிங்கப்பூருக்கு வந்திருந்தபோது இந்தப்பெண்ணை சந்தித்தேன்.சிலபேர் சில சொற்களை உச்சரிக்கும்போது வாய்அசைவும் உச்சரிக்கும் அழுத்தமும் அழகாக இருக்கும்.
இந்தப்பெண்ணிடம் அது நிறையஇருந்தது. பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது எக்குத்தப்பாக எங்காவது பார்த்துவிடாமலிருக்கவும் சந்திப்புவிடயத்தில் கவனம் செலுத்தவும் நான் நிறையசிரமப்பட வேண்டியிருந்தது. சரியா ஒரு வாரத்தில் நான் இலங்கை திரும்பிவிட்டேன்.

இன்றைக்குவிடிய இரண்டு துண்டு பாண் பட்டர் ஒரு மைலோரீ தான் எனது காலை உணவு. பின்நேரம் பசிபொறுக்க முடியாமல் அலுவலகத்திற்கு கீழ் இருக்கும் கடையில் இரண்டு கிழங்குரொட்டியை விழுங்கிவிட்டு திரும்பவும் கொம்பியூட்டருடன் குந்திக்கொண்டேன்.
 "கோட்" எழுதுவதில் கவனம் போகவில்லை. போப்ஸ் மகசீன் இணையத்திற்கு எப்படியோ போய்ச்சேரந்தேன்.சுரேகாவின் பெயர் அதில் இருந்தது. அதில் இருந்த படத்தில் அதுதான் சுரோகா என என்னால் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை.ஆனால் படமும் பெயரும் எங்கோ பார்த்த ஞாபகம் வரவே தொடர்ந்து படித்துக்கொண்டிருந்தேன். கிளிக்கி கிளிக்கி அது அந்த இணையத்துக்கு என்னை கொண்டுபோனது.

"நான் சுரேகா. வயது இருபத்தாறு. எனது பட்டப்படிப்பை இப்பொழுதுதான் முடித்திருந்தேன்.எனது குடும்பம் சிங்கப்பூரில் இருந்து பட்டமளிப்புவிழாவிற்கு அமெரிக்காவிற்கு வந்திருந்தது...."
இப்படி எழுதத்தொடங்கியிருந்தாள் சுரோகா. கான்சருக்கான சோதனை முடிவுக்காக மூன்றுமாதம் காத்திருந்த காலத்தின் நரகவேதனையை அந்தப்பதிவு சொல்லிக்கொண்டுபோனது. காருக்குள்ளும் குளியல்அறையிலும் வைத்தியசாலையிலும் தன்னை கட்டுப்படுத்தமுடியாமல் கண்ணீர்வடித்ததையும் அவள் அதில் குறிப்பிட்டிருந்தாள்.எனது நாட்கள் இன்னும் ஐந்து வருடமோ அல்லது பத்துவருடமோ என்று அந்தப்பதிவு முடிந்திருந்தது.

"கடவுளே கடவுளே.. என்று நான் சொல்லிக்கொண்டிருந்ததை ஒரு ஐந்தாறு செக்கனுக்கு பின்தான் என்னால் உணரமுடிந்தது. எச்சில் விழுங்கமுடியாமல் தொண்டை அடைத்து குப்பென்று கண்ணீர் பொங்கியது.

நான் பிறந்ததே இலங்கை இனப்பிரச்சனை உச்சம் பெற்றிருந்த காலத்தில் தான். மனிதச்சாவும் காணமல்போவதும் என்குப் புதிதல்ல. ஆனால் சுரேகாவை சந்திக்கும்போது எனக்கு அவளின் இந்தநோயைப்பற்றியொன்றும் தெரியாது. அவளுக்கு கான்சர் என்பது முதலில் அவளுக்கு தெரியும்போது எப்படி உணர்ந்திருப்பாளோ அதேபோலவே நானும் உணர்தேன்.
ஒரு பத்துநிமிடங்கள் இலக்கின்றி கணினித்திரையை மினிமைஸ் பண்ணுவதும் பெருப்பிப்பதுமாக , ஒரு கட்டுப்பாட்டில் என்னால் இருக்கமுடியவில்லை.
அவளுக்கும் எனக்கும் வயது ஒன்று என்பது அந்தப்பதிவிவைப்படித்த பின்தான் எனக்குத்தெரிந்தது.

ஷெகான் எனது தொழில் பங்குதாரி.அவனுக்கும் சுரோகாவை தெரியும் ஆனால் சந்தித்ததில்லை.
தொலைபேசியில் செஷகான் ஹலோ ஹலோ என, என்னால் மூக்கை மட்டுமே உறிங்சமுடிந்தது.பேசமுடியவில்லை. அவனுக்கு அந்த பதிவின் இணைப்பை மின்னங்சல் செய்துவிட்டேன்.

ஏன் இப்படி , ஏன் இப்படி என்று என்னை நானே கேட்டுக்கொண்டேன். சுரோகா அழகாக இருந்தாள். என்னுடன் ஒரு கோப்பி குடிக்கும்படி கேட்டிருக்கலாமோ என்று சிங்கப்பூரின் அந்த அலுவலகத்தில் இருந்து இறங்கும்போது ஒரு மூன்றுதரமாவது என்னை நானே கேட்டுக்கொண்டிருப்பேன். ஏதோவொன்று அப்படி என்னை செய்விடவில்லை."பரிஸ் இறக்குமதி" என்ற என்னுடைய எக்குத்தப்பான கணிப்புத்தானோ என்னமோ. கான்சர் வைத்தியத்தில்தான் அவள் தலைமயிரை இழந்திருக்கிறாள் என தெரிந்தபோது என்னைநானே நொந்துகொள்வததை தவிர வேறேதுவும் தோன்றவில்லை.

 பூப்போல் இருக்கும் சுரோகா இன்னும் மலர்ந்தபடி இருப்பது ஒரு ஐந்து வருடங்களுக்குத்தான் என்று நினைக்கும்போது சோர்வும் கவலையும் என்னை மூடிக்கொள்கிறது.

நான் வெள்ளையாக உயரமாக ஒரு இத்தாலியனாக ,கித்தார் வாசிக்கத்தெரிந்தவனாக இருந்திருந்தால் ஒருவேளை எனக்கு சுரேகாவுடன் ஒருநாளை கழிக்கும் சந்தர்ப்பம் கிட்டியிருக்கலாம்.அவளைச்சிரிக்க வைக்கவும் வியாதியின் நினைவை மறக்கவைக்கவும் என்னால் முடிந்திருக்கலாம்.ஒருதொகை பூக்களாலும் உலகத்தின் மொத்த சந்தோஷத்தையும் அவளுக்கு அள்ளி வழங்கவும் என்னால் முடிந்திருக்கலாம்.

இந்த உலகத்தில் எங்கள் வாழ்கையில் எத்தனை பேiர்ச்ந்திக்கிறோம். ஒருகொஞ்ச நேரத்தில் ஒரு சந்திப்பு என்னென்ன பாதிப்பை ஏற்படுத்தும் என்பதற்கு இது ஒரு நல்ல சான்று. இன்றுடன் இது இரண்டாவது நாள். முதல் படிக்கும் போது அவளது பதிவு எவ்வளவு துக்கத்தையும் கண்ணீரையும் தந்ததோ அதே அளவு மனஅழுத்தம் ஒவ்வொரு தடவையும் நெஞ்சுக்குள் புகுந்துகொள்கிறது.

வெள்ளிக்கிழமை

கண்களைச்சொறிந்துகொண்டு
இறங்கினேன்
களைப்பாய் இருந்தது.
வெள்ளவத்தைச்சந்தி என்றும் போல்
விறுவிறுப்பாய் இயங்கிக்கொண்டிருந்தது.
கையைஇறுக்கிய முழுக்கைச்சட்டையை
பிடுங்கி எறியவேண்டும் போல்
உடம்பெல்லாம்
வியர்வைப்பிசுபிசுப்பு

டிங் டிங்..
டிங் டிங்..
யாருமில்லையோ?
மாற்றுத்திறப்பைக் கண் தேடியது.
பூச்சாடியின் பின்னா.. மீட்டர்பொக்சுக்குள்ளா?

காலறுறைகள்
உள்வெளிமாறி
புகுந்துகொண்டன காலணிக்குள்.
நேர்த்தியாக இருந்தன
சூ றக்குக்குள் அடுக்கிய
காலணிகள் இரண்டும்.

வெள்ளிக்கிழமை என்ன?
சாம்பிராணிமணம் கேட்டது.
காலணிக்குகைக்குள் இருந்து
சூடாய் சாதுவன ஈரமாய்
வெளிவந்த கால்கள்
குளிர்ந்த மாபிள்தரையை
ஒத்திக்கொண்டன.


முகத்தை நிமிர்த்தி
எதிர்கொண்டேன்
குழாயில் இருந்துகொட்டும்
பூநீர்த்துவாலையை.
காதோரம் சூடாய்ப்பாய்ந்து
குளிராய் இறங்கியது கீழே.
கண்களைத்திறந்து நீர்வாங்கி
களைப்புத்தொலைத்தேன்.
சவர்ஜெல்லின் பூச்சில்
அழுக்கெறிந்து மீண்டது உடல்


மின்விசிறியின் கீழ்
வெள்ளைத்துவாயின் ஒத்தடத்தில்
சிலிர்த்துப்போய்
ஆப்டர்சேவின் கொஞ்சத்தை
இரண்டு கையிடுக்கிலும் தெளித்துக்கொண்டேன்.

உள்ளாடையில்லாமல்
நீலடெனிம்.
அயன்பண்ணாமல் மொடமொடவென
ஏன் துவைத்தாய் என்று
அடம்பண்ணியது.
கையில்;லாத வெள்ளை பெனியன்
யார்வரப்போகிறார்கள் இந்தநேரம்.

கட்டிலில் தாவியவுடன்
கைதுழாவும் றிமோட்.
கால்மேல் மடிந்து எறியது
மறுகால்.
கோலங்களா..கலசமா?


வாசலில்கேட்டது
செருப்பின் சரசரப்பு.
கையில் மரக்கறிக்கூடையுடன்
தலைஅறைக்குள் நீண்டது.
கண்ணைக்கூசிச்சிரிப்புடன்
கைகளை இடுப்பில் ஊன்றி
ஒருபார்வை.
பின்னேரம் முழகியிருந்தாள்.
இன்னும் ஈரமான தலையிலிருந்து
ஷம்பூ மணம் இழுத்தது.
வுpரித்திருந்த தலையிலிருந்து
நீர்பரவி
ஈரமாயிருந்த இளநீலச்சருகைச்
சுடிதார்.
சின்னிவிரலின் துணையுடன்
ஸ்டைலான சின்னத்திருநீற்றுப்பூச்சு.


என்ன பாக்கிறாய்?
சிரித்தபடிகேட்டாள்.
பதிலின்றி
சுட்டுவிரல் மட்டும் ஆடி
அருகே அழைத்தது.
என்ன?
சிணுங்கி வந்தது குரல்.
மீண்டும் சுட்டுவிரல்.

ஆ இப்பசொல்லு என்ன?
கைகளைக்கோர்த்து மெதுவாக
அருகேயிருந்தாள்.
தலையைக்கோதியது மறுகை.
கண்களுக்கு குறுக்கால் அசைந்துசெல்லும்
கைகளில் கோர்த்த காப்புக்கள்.
அப்படியே இழுத்து
நெங்சில் சரித்துக்கொண்டேன்.
மார்புகுழைய என்னுள் ஒடுங்கிக்கொண்டாள்.
முதுகுதடவிய கையைக்கோர்த்து
கண்களுக்குள் பார்த்துக்கொண்டாள்.
எனக்காகப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தியா?
சக்திரீவி ஓடிக்கொண்டிருந்தது.
புர் புர்ரென் போனில் நீயூஸ் அலேட்கள்.
நின்மதியாகச்சொல்லிக்கொண்டேன்
நாளைக்குச்சனிக்கிழமை.

-(தனிமையில்)சேரன்கிருஷ்

நந்திதா

குளிர், கூதல்..
தோலைத் தடவும் இதமான வெப்பம்
மங்கல் மெளுகுதிரிகள்

மனதைத்தின்றுவிட்டுப்போன
ஒரு முன்னிரவில்
என்மனைவிக்கு "நந்திதா"
என்று பெயரிட்டேன்.

பெண்உடலின் குழைவோ
நெடுநேரம் கண்களைப் பார்த்திருந்து
திடீரென வெடித்து வெளிப்பட்ட புன்னைகiயின் அழகோ
ஓன்றும் சொல்லவேண்டாம் என்றெனது வாய்மூடும்போது பட்ட
கையின் மென்ஸ்பரிசமோ
பெண்களுக்கே ஒரிய என்னமோ ஒன்று
உச்சமான
அவளுக்குள் வெளிந்தெரிந்த அந்தநேரம்
ஏனோ அந்தப்பெயர்
மனதில் வந்துவிட்டுப்போனது.

நந்திதா என்ற அழகி
கெஞ்ச நேரம் என் கைகளுக்குள்
ஒடுங்கியிருந்தாள்..

எனது மகளுக்கு வைத்துவிடு
இந்தப்பெயரை...
"எனதுபொக்கிஷங்களெல்லாம்
அவளுக்காகவே சேர்க்கிறேன்"

மார்பிலிருந்து
தலைநிமிர்த்தி என்னைப்பார்த்தபடி
சொன்னாள்.

Donation to Wikipedia

J ust donated 5$ to wikipedia. I was very much tempted to make it as 10$, then decided to start with something small. I felt guilty each and every time when i use Wikipedia. Some people write articles to contribute some guys edit that some guys do donations. I've selected the final one.Next time i'll surely make this donation double.For this teeny tiny contribution  Wikipedia thanked me by an nice touchy email. 


"It is starting wt "Dear Cheran , You are Amazing". 
Yes i am  Sir , within my rights ,terms and conditions :)

Dear cheran,

You are amazing, thank you so much for donating to the Wikimedia Foundation!

This is how we pay our bills -- it's people like you, giving five dollars, twenty dollars, a hundred dollars. My favourite donation last year was five pounds from a little girl in England, who had persuaded her parents to let her donate her allowance. It's people like you, joining with that girl, who make it possible for Wikipedia to continue providing free, easy access to unbiased information, for everyone around the world. For everyone who helps pay for it, and for those who can't afford to help. Thank you so much.

I know it's easy to ignore our appeals, and I'm glad that you didn't. From me, and from the tens of thousands of volunteers who write Wikipedia: thank you for helping us make the world a better place. We will use your money carefully, and I thank you for your trust in us.

Thanks,

Sue Gardner
Wikimedia Foundation Executive Director

Like pro dancer

உலகத்திலேயே சுத்தமானவன்

கவனமின்றி காதுகளின் பின்
ஒதுங்கியிருந்த கூந்தல்
காற்றில் அலைபாய
ஏறித்தாளும் திரைச்சீலையின்
அசைவுகளுடன்
மெல்லியதாக சுவாசித்துக்கொண்டிருந்தவளின்
முகம்திருப்பி
அதோ..
'உலகத்திலேயே சுத்தமானவன்"
அவன்காட்டிய திசையில்
இளம்காலைச்சு+ரியன் கிழக்குக்கடற்கரையில்
மேலழும்பிக்கொண்டிருந்தான்.
ஐன்னல் பூக்களுக்குள்
ஊடுருவிய
வெப்பமற்ற கதிர்களில்
அவள் மார்புநுனிகளிலும்
இடுப்புச்சரிவுகளிலும்
இன்னும் காயாத முத்தத்தின் ஈரம்
மின்னிக்கொண்டிருந்தது.

A Srilankan refugee and a million dollar company

The Lebara Group was founded in 2001 by Rasiah Leon, Baskaran Kandiah and Ratheesan Yoganthan who shared a vision to transform the international calling market, making it easier for migrant communities to stay in touch with friends and family back home.

காதலை வீட்டில சொன்னா என்ன நடக்கும் ?

Took it from Mayooran's FB wall. Interesting

Pablo Nerudo

Accidentally found about Pablo Nerudo when i was watching "HOW I MET YOUR MOTHER". Highly inspired by his simple and powerful lines and the way they mingle with the human behaviors.

And finally when we come together

i want you to hold me

hold me all night

stroke my hair

tell me i'm a woman

and

show me you are a man

untill there was only love....

Did a googly and found some translations and a google ebook version .check it out http://books.google.com/books?id=5Ps5q4OlpSQC&printsec=frontcover#v=onepage&q&f=false

If I have curves, I'm fat !

If I have curves, I'm fat !

If I wear makeup, I'm fake !

If I dress up, I'm a Show off !

If I say what I think, I'm a bitch.

If I say nothing, I have an 'Attitude problem',

If I cry sometimes, I'm a drama queen !

If I have guy friends, I'm Fast.

If I stand up for myself, I'm mouthy.

Its like you can't do anything nowadays without... being labeled. So what ? I give a Damn !!!

-Nicked from Sivahamy Silva's facebook wall.Shiva is a talented and tallest woman :D , and a friend of mine. Still i could remember her words 'language is not a barrier' , happened when i was murmuring and struggling wt my poor singalese knowledge on a event hosted by suntel at waters edge.

Aadukalam-Othakannala

My little sis and myself started our today sunday with this song and laughing like crazy.Still i'm humming this tune. very soft.

http://www.youtube.com/watch?v=5tV9bea6ero

Italiano

watched this movie nearly around six month before.This song is a thunder.it was sticking on my mind even after three days i watched this.Its all about fashion , music and dance.all about...

Thay want to dress like Italian gents and thy want to undress like Italian gents...

And they want to live in Italian movies...

Another creative song from the same movie

and some beautiful expressions from the girl who sung the first song

youtube link http://www.youtube.com/watch?v=WpmILPAcRQo&feature=fvwrel

heard the remix version of this song here in colombo.This one is old classic version but sweet though... every time of my life du du du... like it or not we allow our heart melt sometime,become soft and sensitive. as i wrote, like it or not...

http://www.youtube.com/watch?v=WpmILPAcRQo&feature=fvwrel

haleluya!! found the HD remix version

Middle class

வேர்வை

வேலைக்கரைச்சல்

கொதித்துக்கொண்டிருக்கும்

கொடுப்புப்பல்லு

"சை" என்று

நெற்றிவழித்து உதறும்போது

கைகொஞ்சம் நீண்டுவிட்டது

நாள் முழுதும்

வெளிவரத்துடித்து

மூளை முடக்கெல்லாம்

முட்டித்திரிந்த என்

ஹைகூ கவிதையின்

கடைசிவரியை

அச்சொட்டாய் கொட்டினான் ஆட்டோக்காரன்

காலம விடிய

மெல்ல இலைவிலக்கி

உளவுபார்த்த -செவ்

ஒளிக்கீற்றில் உடல்காய்ந்த கணகணப்பில்

கன்னங்கரிய கூர்ச் சிறகுதறிப்

புல்லரித்த காக்கையின்

செழுநீர்ச்சிதறலில் சிலிர்த்த நாம்பன்

வால்மடக்கி

"அம்மா" என்றடங்கியது.

-cherankrish

Lonely Christmas day

Yesterday i came from office at 5o'clock morning :). slept until 2 pm.

quickly went to laugfs superstore with stinky mouth and bought chicken breast and 250 gms of liver (yea !!).. some noodles packs and some drings.

No oil even a little leftover.

cooked the chicken with white whine , soya source and garlic.couldn't get help from praveen since i was hungry like hell.He makes excellent chicken curry with masalas.

Happy Christmas with television.

check out my Bond 007 hairstyle.

Thank you down stair ant and her beautiful smiling daughter for the roles. No one is in home. i ate all one by one.

Delhi visit - Manthan award ceremony 2

I could meet some interesting personals in that ceremony, including three beautiful girls. Murali shanmugavelan is another interesting person who came from uk for this conference. (Read more about murali) He gave a introduction speech about the digital contents and the availability of them. I met another beautiful girl 'Peola' from hydrabad.She is a RJ, i think. She has very beautiful eyes and smile. She said , she

had been asked by the people if she would be a Tamil.She was in Saree and a black 'pottu'. unfortunately she couldn’t speak Tamil.She is a Telungu girl.

I met Mahima kaul who interviewed me on Manthan award cerimony. This girl is full of energy. No one can say she has this much of talents and experience becoz her pretty face hides everything.hit this link and read more about mahima and hit this link to see Mahimaz blog. Mahima, i’ve used your picture without your permission. Hope you will understand.

Rangalal from ICTA and Puritha from Ada dirana and Sachini, nice and unforgettable experience with you guys. I’ve forgotten to mention about another interesting woman i met after we received the awards and certificates.

Mahima kaul in blue

“Jayalakshmi Chittor” , another brave woman. We argued a lot, discussed a lot within that very short period. I’m so pleased to see you mam, even though i don’t agree with some of your views. Hope I’ll see you again next time my visit to Delhi.

Jayalakshmi chittor

Thanks India and indians, great hospitality.

Delhi visit - Manthan award ceremony

I think i've failed or forgotten to write about my old visits and conferences which I've attended previously.A good experience i had , a taxi driver ripped me off at the airport :).

I said i've been informed, that from airport to "Malvia nagar" is only about 16 km.But this guy took me until the INDIA GATE and took a big circle and came to my hotel and charged 600 bugs.In this kind of situations i would just give the money and walk away instead of fighting.I wanted to keep the peace mood to do a lot of things at latenight.I haven't prepared my presentation yet.

I don't know how i got this artistic manner.i never had.It has been developed a lot in past five years.I remember sometime back , i felt myself like an artist. I was going behind a girl when i was eighteen nineteen.That was a private tuition class taken by Augustin Sir in his reading room of his hose in jaffna.I used to sit behind this girl.She had short curly hair on that time.I would hold her hair gently by both of my hands like holding water using two hands.I did this secretly and without getting her attention :).My friends who were sitting next to me would giggle and say 'ok he has started'.

When i saw Pollock's  drawings i really liked it and made it as my computer wallpaper. That was so Art.He used all of his body to draw those things.I just didn't want to sleep on my hotel room bed.That was incredibly beautiful.

When you sleep on a beautiful bed specially on a cold season anyone will get a different feeling.I was alone ,just had a hot water bath and a thick soft woolen bed sheet was covering me.I wish i had a girl next to me under my arms.A girl who is loving me who can do anything for me.There is a connection between this feeling and love.I cross my hard and say .. i didn't feel horny.

Servant boys were so silent polite and well mannered and they don't speak English.Even they couldn't understand.I was cracking my head to ask about wi-fi coz i needed internet.

This committee is a well organized one.They sent a vehicle sharp at 8.30 to pick me up,. Delhi was not woke up.There was a blurred cold air all over the place.

"No dress code for developers".As usual i was in shirt and denim.This is a conference people participate from all south Asia.So big. All guys were in full suite.

To be continued..

first day starts.1st hall

Function starts

another dude like me.. a university drop out,lot of creative thinking.

Delhi chicks..one of these wearing a ring on her belly button.so damn so damn sexy ...

we can do some good stuff together.

wallet full of business cards.I need to order it tonight.